Zamek w Rydze jest symbolem i domem Łotewskiej władzy świeckiej. Budowa zamku rozpoczęła się w 1330 roku jako Budowa rezydencji dla Mistrza Zakonu inflanckiego. Wewnętrzne rozruchy doprowadziły do degradacji poprzedniej rezydencji, zamku z białego kamienia, należącego do Mistrza Zakonu Liwońskiego, a mieszkańcy Rygi zostali zmuszeni do budowy nowej. Gdy w 1484 r.rezydencja mistrza przeniosła się do Cesis, mieszkańcy Rygi ponownie wznieśli zamek, a po pewnym czasie został ponownie odbudowany. Pierwotnie zamek był budowlą trzypiętrową (w stylu klasztornym) z wewnętrznym dziedzińcem i czterema wieżami. Podczas renowacji zamku w latach 1495-1515 przebudowano Dwie wieże, wnętrze okalono celułami i sklepieniami, nad bramami umieszczono rzeźbiarską płaskorzeźbę patronki zakonu, Marii i Mistrza Zakonu, Valtera von Pletenberga.
R?Gaz pils v?rti Największa przebudowa miała miejsce w XVIII i XIX wieku. W 1783 roku przebudowano główną konstrukcję zamku, trzypiętrową, na potrzeby władz prowincji Ryskiej. W 1818 r.przed zamkiem wzniesiono pomieszczenia dla generalnego przedstawicielstwa prowincji (tzw. "białej sali") dla generalnego gubernatora Vidzeme. W 1938 roku frontowe pomieszczenia zamku zostały odnowione i urządzone na potrzeby Prezydenta Łotwy (tzw. "Sala Czerwona"). Od 1995 Prezydent Łotwy korzysta z odrestaurowanych pomieszczeń rządu. W niektórych częściach zamku znajdują się muzea i inne instytucje kulturalne.
