Te zachwycające, wieżyczkowe budynki stoją na rynku tego małego polskiego miasteczka. Ze swoimi misternymi białymi wzorami, różnymi na każdym domu, i łukowatymi wejściami, te kamienice wyglądają jak coś z bajki. Zamość leży w pobliżu granicy z Ukrainą, a jego dobrze zachowana "stara dzielnica" zasłużyła na tytuł Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Zamość został założony w XVI wieku przez kanclerza Jana Zamoyskiego na szlaku handlowym łączącym zachodnią i północną Europę z Morzem Czarnym. Wzorowany na włoskich teoriach "idealnego miasta" i zbudowany przez architekta Bernando Morando, pochodzącego z Padwy, Zamość jest doskonałym przykładem późno-16-wiecznego miasta renesansowego. Zachował swój oryginalny układ i fortyfikacje i wiele budynków, które łączą włoskie i środkowoeuropejskie tradycje architektoniczne. Położony na szlaku handlowym łączącym zachodnią i północną Europę z Morzem Czarnym, Zamość został pomyślany jako ośrodek gospodarczy oparty na handlu. Od początku miał być wielonarodowościowy, cechował go wysoki poziom tolerancji religijnej. Stał się namacalnym odzwierciedleniem społecznych i kulturowych idei renesansu, które chętnie przyjmowano w Polsce, czego przykładem było założenie przez Jana Zamoyskiego, założyciela i właściciela miasta, uniwersytetu (Akademii Zamojskiej). Plan miasta autorstwa jego architekta Bernardo Morando łączył w sobie funkcje pałacu mieszkalnego, zespołu urbanistycznego i twierdzy, zgodnie z renesansowymi koncepcjami.
Stare Miasto w Zamościu ma dwie wyraźne części: od zachodu znajduje się pałac Zamoyskich, a od wschodu miasto właściwe, rozplanowane wokół trzech placów. Centralny Rynek Wielki, położony u zbiegu dwóch głównych ulic osiowych miasta, jest zamknięty podcieniowymi kamienicami kupieckimi, a jego centralnym punktem jest okazały ratusz. Te i wiele innych godnych uwagi struktur, takich jak katedra, arsenał i bramy fortyfikacyjne, ilustrują kluczową cechę tego wielkiego przedsięwzięcia: twórcze wzmocnienie realizowane poprzez włączenie osiągnięć artystycznych osiągniętych w lokalnej architekturze. Konsekwentna realizacja planu Morando w czasie zaowocowała jednorodną stylistycznie kompozycją urbanistyczną o wysokim poziomie wartości architektonicznych i krajobrazowych.
