Αρχαιολογικό Πάρκο Φύσης Longola

Το αρχαιολογικό πάρκο Longola είναι ένας από τους κρυμμένους θησαυρούς της Καμπανίας. Ανακαλύφθηκε από καθαρή τύχη τον Νοέμβριο του 2000, όταν βρέθηκαν σωροί από άχρηστο χώμα σε μια χωματερή μεταξύ του Sarno και του San Valentino Torio. Το χώμα αυτό περιείχε κεραμικά, ζωικά και ξύλινα κατάλοιπα από την πρωτοϊστορική εποχή. Αφού ειδοποιήθηκε η Αρχαιολογική Εποπτεία της Πομπηίας, μια ομάδα αρχαιολόγων υπό τον συντονισμό της Dr. Caterina Cicirelli άρχισε την ανασκαφή της περιοχής.Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών ανακαλύφθηκαν αντικείμενα εξαιρετικής σημασίας, μεταξύ των οποίων μια σειρά από κατοικίες η μία πάνω στην άλλη, που χρονολογούνται από την ύστερη Μέση Εποχή του Χαλκού έως τις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ. και αποδίδονται στον λαό Sarrasti. Χάρη στην ανακάλυψη αυτή, κατέστη δυνατό να γεφυρωθεί το κενό γνώσης μεταξύ των φάσεων της Εποχής του Χαλκού και της ίδρυσης της Πομπηίας.Ο οικισμός, ο οποίος πιθανότατα λειτουργούσε ως ποτάμιο λιμάνι στις όχθες του ποταμού Sarno, χαρακτηριζόταν από πολλές μικρές ανθρωπογενώς διαμορφωμένες νησίδες, στριμωγμένες σε ένα πλέγμα καναλιών διαφόρων μεγεθών, που συνορεύουν με αρθρωτά συστήματα ανάχωσης/συγκράτησης, αποτελούμενα από διάφορες ευθυγραμμίσεις πασσάλων και σχιστολιθικών πασσάλων που έχουν εισχωρήσει κάθετα στο έδαφος και/ή τοποθετηθεί οριζόντια. Το ξύλο που ήρθε στο φως ήταν σε άριστη κατάσταση διατήρησης και βρέθηκαν υπολείμματα καλύβων και μερικές βάρκες.Από την ανακάλυψη παλαιοβοτανικών και παλαιοζωικών καταλοίπων, κατέστη δυνατή η ανασύνθεση του περιβαλλοντικού πλαισίου που χαρακτηριζόταν από την παρουσία δρυοδασών και άφθονης πανίδας, συμπεριλαμβανομένης της άγριας πανίδας, όπως αγριογούρουνα, αρκούδες, ελάφια κ.λπ. Οι ντόπιοι κάτοικοι είχαν καλή γνώση της υδραυλικής μηχανικής και γνώση των υλικών που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή κατοικιών. Η επιφάνεια των νησίδων είχε ανακτηθεί και ανυψωθεί αρκετές φορές κατά τη διάρκεια των αιώνων με διάφορες τεχνικές. Η ανακάλυψη πολυάριθμων ημιτελών αντικειμένων κοινής χρήσης και των σχετικών απορριμμάτων τους, όπως ο χαλκός, ο σίδηρος, το κεχριμπάρι και η υαλόπαστα, επιβεβαίωσε την ικανότητα της κοινότητας αυτής να εργάζεται με τέτοια υλικά και να ανταλλάσσει αγαθά κύρους.Οι μελετητές υποθέτουν ότι η περιοχή εγκαταλείφθηκε εξαιτίας μιας πλημμύρας στις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ., και ότι αυτή η μετανάστευση σε συνδυασμό με εκείνη των κατοίκων της άνω κοιλάδας του Sarno μπορεί να έδωσε το έναυσμα για τη δημιουργία των αρχαίων πόλεων της Πομπηίας και της Nuceria. Το αρχαιολογικό πάρκο Longola αποτελεί επομένως μια μοναδική μαρτυρία για τη ζωή και τον πολιτισμό αυτών των αρχαίων κοινοτήτων.