Κρήνη των αμφορέων

Το 1924 ο δήμος της Ρώμης απαγόρευσε έναν εθνικό διαγωνισμό για πέντε βρύσες που θα τοποθετηθούν σε τόσες Ρωμαϊκές πλατείες τοποθετημένες στις νεόκτιστες γειτονιές. Για την piazza Mastro Giorgio (σήμερα piazza Testaccio) το έργο του αρχιτέκτονα Pietro Lombardi (1894-1984) ήταν ο νικητής. Το σιντριβάνι, που εγκαινιάστηκε στις 26 Οκτωβρίου 1927, βρισκόταν στο κέντρο της κεντρικής πλατείας της πολυπληθούς περιοχής της εργατικής τάξης του Testaccio. Σύντομα, ωστόσο, επισημάνθηκαν προβλήματα σχετικά με την καθίζηση του εδάφους κάτω και το 1932 η διοίκηση, έχοντας να προχωρήσει στις απαραίτητες εργασίες ενοποίησης, πρότεινε τη μεταφορά της βρύσης στην piazza dell'emporio. Έλαβε το 1933 τη συγκατάθεση του Lombardi, το 1935 είχαν το έργο για την ανασυγκρότηση. Πρόσφατα, στο πλαίσιο ενός σημαντικού έργου αναδιαμόρφωσης της piazza Testaccio, το οποίο οδήγησε το 2012 στη μεταφορά της Περιφερειακής Αγοράς στη νέα έδρα της via Galvani, corner via B.Franklin, το σιντριβάνι μεταφέρθηκε και πάλι, μεταφέρθηκε στην αρχική του έδρα, στο κέντρο της πλατείας. Η παρέμβαση συνίστατο σε πολύπλοκη αποσυναρμολόγηση, μεταφορά, αποκατάσταση και αντικατάσταση πάνω από 350 δομικών στοιχείων, ατομικά επαληθευμένα και αριθμημένα. Με την ευκαιρία, σχεδιάστηκε επίσης ένα σύγχρονο σύστημα υδραυλικών εγκαταστάσεων που επέτρεψε την αποκατάσταση και επανενεργοποίηση των 45 ακροφυσίων παροχής νερού, τα οποία είναι από καιρό ανενεργά. Για πρώτη φορά το σιντριβάνι έχει εξοπλιστεί με ένα σύστημα φωτισμού, αποτελούμενο από φωτιστικά τοποθετημένα μέσα στις τέσσερις ορθογώνιες δεξαμενές. Το σιντριβάνι εγκαινιάστηκε στις 24 Ιανουαρίου 2015. Το σιντριβάνι, εξ ολοκλήρου σε τραβερτίνη, έχει ένα κυκλικό σχέδιο, στηρίζεται σε μια βάση με δύο σκαλοπάτια και ξεπερνάει ένα ψηλό αποκορύφωμα που αποτελείται από ένα σύνολο αμφορέων με αναφορά στο κοντινό Monte Testaccio, αποτελούμενο από θραύσματα Ρωμαϊκών αμφορέων από το αρχαίο εμπορικό λιμάνι του Τίβερη. Στη βάση αποσπώνται ακτινικά τέσσερις επιμήκεις δεξαμενές Διακοσμημένες με ενημερωτικό δελτίο στο οποίο είναι χαραγμένο το οικόσημο του Δήμου που στέφεται από το κεφάλι ενός κριού. Στις εξωτερικές κεφαλές των δεξαμενών, διαμορφωμένες σε τόξο, υπάρχουν ανάγλυφα που απεικονίζουν για άλλη μια φορά αμφορείς από την κοιλιά των οποίων ρέει ένα πίδακα νερού.