Аббатство Санто Спирито Ал Морроне дар аср буд, ки муҳимтарин ва знаменитым поселением Конгрегации Целестинов, ҳамчунин маркази фарҳангӣ, динӣ ва шаҳрвандӣ ҳаети китобхонаи бузурги қаламрави.
Монументальный маҷмааи, занимающий масоҳати 16 600 метри мураббаъ ҷойгир буда, ҳамагӣ дар 5 км аз маркази Сульмоны дар местечке Бадия, дар предгорьях Морроне, дар ҳудуди аз даврони Древнего вакили қудсияти ва ҳамеша дар муколама бо соседним скитом С. Онофрио, дӯстдоштаи убежищем Фра Pietro ва таъсирбахш святилищем Геркулеса Курино.
Миллатест, ки аббатства алоќаманд фигурой Pietro di Анджелерио, бенедиктинского монаха, отшельника, поягузори ордени Целестинов ва папаи бо номи Целестина V. Ӯ оғоз сохтмони шояд салтанат калисо Санта-Мария шурӯъ аз аввали асри XIII ва сипас продвигая сохтмони нави калисо, посвященной рӯҳи муқаддас бо прилегающим монастырем. Дар ин ҷо низ таъсис дода мешавад, ки ширкати волидон ордени баъди генералии боб, ки санаи, дар моҳи июни соли 1293 шуд.
Дар асрҳои Аббатство претерпело марҳилаҳои гуногуни васеъ, дар бораи он ки мо ҳам дорем бузург шаҳодатнома, то муҳими вмешательств пас аз заминҷунбӣ соли 1706.
Монахи населяли ин маҷмааи то қабули наполеоновского қонуни соли 1806, ки пешбинї менамуд фурў динӣ орденов. Дар ин аббатство ӯ ҷойгиршавӣ якчанд самтҳои истифодаи: аввал аст, ки дар Коллеҷ Воқеӣ се-Абруцци ва сипас дар работный хона, баъдан дар низомиен семоҳаи бо прилегающими беморхона, дар соли 1868 буд преобразована дар хона маҳрум сохтан аз озодӣ, ва хоҳад, ки он то соли 1993. Соли 1998 ӯ таъин Вазорати мероси фарҳангӣ ва фаъолият, ки инициирует лоиҳаи гардидааст, ки то ҳол кор мекунад. Аз соли 2014 раесати пайкараи дастур дода шуд, ки музейному маркази Abruzzo. Аббатство низ мебошад муваққатӣ ба хона ба шӯъбаҳои бахшҳои бостоншиносӣ санъати тасвирӣ ва манзараи Abruzzo ва боғи миллии Мажелла.
Имрӯз Аббатство ифода пуршукӯҳ монументальный маҷмааи четырехугольной шаклҳои окруженный пурқудрат ҳаст деворҳо; иборат аз монументальной калисо восемнадцатого асри ва внушительного монастыря, ки иборат аз панҷ дохилӣ дворов, се асосӣ ва ду второстепенных.
Шумо метавонед бо боздид аз трапезную: ғанӣ толори, бо монохромными настенными росписями, сделанными байни 1717 ва 1719 бо солҳо монахом Джозефом Мартинесом ва бо кишварҳои бой лепными украшениями.
Дар ду оммаи васеи люнетах дар охири толори тӯйи кадоме Каны ва таоми шоми охирин; дар боковых овалах намоен ҳодисаҳои аз Аҳди қадим ва таърихи ҳаети Рӯҳи Петрус Целестина, дар ҳоле, ки дар болои ҳашт медальонов обрамляют символические фигуры добродетелей. Берун аз доираи штукатурка, нанесенная силсилаи атлантами, ки дар як вақт совмещались бо намоиши зебо мебел чӯбӣ мебелью.
