Дар ибтидо бархўрди сохта шуд, ки дар соли 1350 Умедворӣ ван Херлаером қади дареи Meuse. Аммерсоен буд, нодир замком, зеро ки ӯ буд, сохта ба фиксированному нақша, ки отличался аз дигар замков сохта, ки дар ин даврони. Лоиҳаи включал дар худ чор крыла, ки буданд, сохта атрофи марказии корта. Дар ҳар кунҷи буд своя сахт аст башня барои ҳимоя. Бархўрди включал дар худ сторожку ва ибтидо буд, окружен рвом. Дар он вақт ин буд, ки яке аз беҳтарин сохторҳои мудофиавии кишвар. Дар соли 1386 бархўрди гум шуда буд герцогом Гелдерландским, ки роҳнамое бархўрди худ незаконнорожденному писар. Сипас дар соли 1424 ӯ фурӯхта бархўрди Йохану ван Брокхугену, лорду Вааренбурга. Дар давоми зерин чорсад сол бархўрди переходил аз дасти дар дасти танҳо мерос гирифтааст. Дар тӯли тамоми таърихи замок якчанд маротиба подвергался осаде, бештар намоен бошад, воқеаҳои буданд, 1513 ва 1574 сол. Бештар дар замок ба ҳабс гирифта шудааст, ки дар 1590 сол, вақте ки соҳиби қалъа Йорис ван Аркель кушта шуд, аз даст садамањои. Баъди марги бархўрди омада, дар упадок то асри 17, вақте ки оилаи Ван Аркель ниҳоят собрала кофӣ барои барқарор кардани қалъа. Томас ван Аркель пардохт французам 7000 гульденов барои наҷоти қалъа дар соли 1672, вақте ки Фаронса пронеслась оид ба Ҳолланд ва сожгла роҳи қатор замков. Замок, шояд, ва уцелел, аммо Томас монд дар долгах ва ҳам ноком анҷом азнавсозии қалъа. Баъди марги бархўрди унаследовала дигар оила. Сипас дар соли 1876 ба қалъа буд, фурӯхта Римско-калисои католикӣ ва мавриди истифода қарор дода шуд ҳамчун зан convent. Дар давоми ҷанги Дуюми ҷаҳонӣ бархўрди мавриди истифода қарор дода шуд, ки ҳамчун паноҳгоҳи барои сокинони деҳаи. Баъд аз хатми ҷанги бархўрди мавриди истифода қарор дода шуд, ки ба сифати деҳот ратуши, то дар охири соли 1950 ба он ба даст овардааст фонди қалъа Гелдерланд. Аз он вақт вай буд, барқарор намояд, ки дар худ былом средневековом великолепии.
