Собор, прозванный Петровым, мисли холм, датируется 11-м ва 12-м веками, вақте, ки дар болои холма сохта шуда буд романская часовня. Дар охири асри 12, ки дар ин ҷо сохта шуда буд хурди калисо бо апсидой ва криптой ва дар асри 13 ба он шудааст, расширена дар романскую базилику, бақияи он кашф шуд, дар ҳоле археологического тадқиқоти собора дар охири асри 20; ҳозир ин ҷо ошкоро ба аҳолӣ. Сипас калисо буд перестроена дар раннеготическом сабки ва падидомада дар проректорскую калисо ва мақоми дастаҷамъии капитул. Художником, стоявшим барои барочным интерьером асри XVIII шуд, ба меъмор Мориц Гримм. Ҳозираи сардори алтарь офарида шудааст, дар охири асри 19. Кафедраи "Капистранка", расположенная дар тарафи чапи қисми толори мебошад замечательным произведением санъат; вай названа бахшида ба францисканского монаха Рӯҳи Юҳанно Капистранского, ки мавъиза дар Брно нимаи дуюми соли 1451. Колокола дар башнях собора звонят дар 11 соат аз субҳ, на дар нимаи дар хотира дар бораи легендарном трюке, ки Жан-Луи Радуит де Суш бозӣ бо шведской лашкари, вақте ки ӯ осадила Брно. Чун достони меравад, шветсия генерал Торстенсон изҳор дошт, ки хоҳам рафт то он осады, агар он артиши нест сумеет гирифтани шаҳри пеш аз он, ки дар нимаи зазвонят колокола. Аз ин сабаб де Суш қарор кард, ки колокола зазвонят дар як соат пеш.