Дарвозаи Элвира, ки дар домани теппа ҷойгир аст, ки имрӯз танҳо аркони он боқӣ мондааст, даромадгоҳи анъанавии шаҳри Гранада буд ва имрӯз нуқтаи беҳтарин барои шиносоӣ бо ҳамсоягӣ мебошад. Аз сабаби мавқеи стратегии худ, Пуэрта-де-Эльвира бо гузашти вақт ба қалъа-дарвозаи воқеӣ табдил ёфт.
Сохтмони он ду марҳилаи таърихиро ифода мекунад: давраи Зирӣ дар асри 11 ва давраи Насриҳо дар замони ҳукмронии Юсуфи I (1333-1354). Инчунин дар давраи Насрид аркони берунии монументалӣ сохта шудааст, ки ба дарҳои калоне, ки дар миёнаи асри XIV нигоҳ дошта шуда буданд, ба монанди Пуэрта Рамбла (Баб ал-Рамла) ва Пуэрта де ла Юстисия дар Алҳамбра (Боб ал- Сария).
Дар соли 1612 се хонаи посбонон вайрон карда шуда, фосилаи пеши дар васеъ карда шуда, дар паҳлӯи девор дувоздаҳ хона сохта шуд, ки то имрӯз амалан бетағйир боқӣ мондаанд.
Ҳангоми ишғоли Фаронса қисматҳои девор ва якчанд дарҳои оҳанин, аз ҷумла дар соли 1979, дарвозаи оҳанин (боб ал-Ҳадид), ки бо номи Пуэрта де ла Куеста (боб ал-Ақаба) низ маъруф аст, ки дар асри 14 ба он илова карда шудааст, хароб карда шуд. Мадина бо Албайин муошират кунед. Дар пояи ин муҷассамаи зебо майдони ҳозираи Пиазса ди Сан Гил ҷойгир аст, ки дар замони мусулмонӣ майдони Ҳатабин ё Ленадорес буд ва яке аз серодамтарин хиёбонҳо буд, зеро он маркази асаби иртибот байни шаҳру деҳот ва Мадинаҳо, ки дар тарафи муқобили дарёи Дарро буданд.
