Аз соли 1566 то 1806 он ба Донишгоҳи Кармелитҳо тааллуқ дошт, ки эҳтимол ба он номи кунунии худро додааст, пас (дар соли 1814) он моликияти муниципалитет шуд, ки Толори Таунро дар бинои конвент сохтааст.Дар нимаи дуюми асри 19 он аз ҷониби падарони Пизанӣ (ҷамоати Петруси Муборак аз Пиза) идора карда шуд, ки дар он ҷо осори муқаддаси Афродитаро гузоштанд.Фасади бароккои калисо ба ду орден тақсим карда шудааст ва сутунҳои лоиҳавиеро нишон медиҳад, ки дар фосилаҳои байни онҳо ҷойгир шудаанд. Дар тарафи рост бурҷи занги мураббаъ боло меравад, ки дар ду сатҳ сохта шудааст, ки бо гунбази бо плитаҳои полихромӣ оро дода шудааст.Дар дохили калисо бо як капелла ва паҳлӯ (ду дар ҳар тараф) содда ва ҳамоҳанг аст. Пеш аз он нартекси хурде (атриум), ки бо ганҷҳои салиб пӯшонида шудааст, ки дар болои ошёнаи хор ҷойгир шудааст.Калисо нигаҳбони корҳои муҳим аст, аз ҷумла муҷассамаи чӯбини намояндагии Мадонна дел Парто, ки ҳар якшанбеи аввали моҳи январ дар кӯчаҳои шаҳр гузаронида мешавад, матои нимаи дуюми асри ҳаждаҳум, ки Мадонна дел Карминро тасвир мекунад. дар қурбонгоҳи баланд ва қабри Тереза Страмбон гузошта шудааст, шево ва тозашуда дар мармари полихромӣ, ки ба асри ҳаждаҳум тааллуқ дорад.
