Китобхонаи Гироламини

Библиотека деи Гироламини, яке аз муҳимтарин дар ҷаҳон. китобхонаҳои бонуфузе, ки дар Неапол таваллуд шудаанд, аввалин китобхонае, ки соли 1617 ҳамчун Libraria Comune e Pubblica барои омма кушода шуданд.

Ҷамъомади Ораториён, ки аз ҷониби Сан Филиппо Нери дар Рум соли 1565 таъсис ёфтааст, соли 1586 ба Неапол омад ва дар макони ҳозира, дар ш. замон қасри Серипандо,

Дар ҷамъомади Сан Филиппо Нери, китобҳо ва мутолиа як лаҳзаи бунёдӣ барои таблиғи имон ва ҳамзамон паҳн кардани фарҳанг дар маҷмӯъ буданд, то ба ҳадде ки дар охири асри XVII китобхонаи Ҷироламини ба шарофати васиятҳои падарони суханвар дар байни китобхонаҳои аз ҳама китобхонаҳои таъмин ва бонуфузи фармоиш.

Китобхонае, ки ба муҷассамаи миллии Ҷироламиниҳо дар Неапол замима шудааст, яке аз муҳимтарин осорхонаҳои ҷаҳон аст. китобхонае, ки ба теологияи насронӣ, фалсафа, калисои масеҳӣ дар Аврупо, таърихи калисо, мусиқии муқаддас ва таърихи умумии Аврупо тахассус дорад.

Китобхона дар маркази шаҳр ҷойгир аст. яке аз бештар бойтарин аз Mezzogiorno ва аз ҳама; қадимӣ дар байни неаполитанҳо, ки муддати тӯлонӣ аз ҷонибиҶиамбаттиста Викозистеъдод буданд.

Дар соли 1727 падарони Оратор бо маслиҳати Вико Китобхонаи Ҷузеппе Валлеттаро хариданд, ки маҷмӯи ғании матнҳои ҳуқуқӣ, фалсафӣ, динӣ ва адабии асри XVII ва асри XVIII Неаполитан.

Китобхона, ки ба Вазорати мероси фарҳангӣ ва фаъолият вобаста аст; фарҳангӣ, – дар чор утоқи аҷиби асри 18 ва ду ҳуҷраи муосири маҷмааи ғайриоддии монументалии Гироламини ҷойгир аст.

Ин мероси китоб тақрибан 159,700 адад дорад; байни чилдхо ва брошюрахо, аз чумла 137 нашри мусикй, 5000 нашри асри XVI, 120 нашри инкунабил, 10000 нашри нодир ва пуркимат, 485 нашри даврагй, микдор; микрофильм ва портретхо хануз муайян карда нашудааст.

Чанд маҷмӯаҳо мероси институтро ғанӣ гардониданд, аз ҷумла 5057 ҷилд аз Фонди Агостино Гервасио, ки матнҳои он ба археология, нумизматика, библиография ва адабиёти классикӣ, Фонди Филиппин, асосан таърихи калисо, китобҳои муқаддас ва теология, Хазинаи Ҷузеппе Валлетта, ки дорои нашрҳои нодири асрҳои 16 ва 17 иборат аст аз классикони лотинӣ ва юнонӣ, таърих ва фалсафа ва 940 ҷилди Хазинаи Валери, ки ба таърихи Неапол ва ҷануби Италия.

Дар ниҳоят, аз бойгонии бебаҳоимусикии Гироламиниҳоро зикр кардан лозим аст, ки аз композитсияҳои муқаддас - дастнависҳои имзошуда ва асарҳои чопӣ иборат аст - аз ҷониби муаллифони алоқаманд ба мактаби Неаполитани асрҳои XVII ва XVIII. Ин мерос дар якҷоягӣ бо он чизе, ки дар Китобхонаи Сан-Пьетро-а-Маҷелла маҳфуз аст, ба мо имкон медиҳад, ки таърихи мусиқии муқаддас ва ғайримустақими Неаполитанро аз нав барқарор кунем, ки ба тавлиди мусиқии аврупоӣ таъсири калон расонидааст.