Монастири Сан-Герасимо як макони муқаддас ва таърихӣ дар платои Омала, дар ҷануби ҷазираи Кефалония, дар наздикии деҳаҳои Валсамата ва Фрагата ҷойгир аст. Монастир ба Сан-Герасимо, сарпарасти Кефалония бахшида шудааст, ки ҷасадаш дар дохили як сандуқи нуқра нигоҳ дошта мешавад. Ин ёдгориҳо макони зиёрат барои бисёре аз сокинони ҷазира ва содиқони юнонӣ мебошанд.Сан-Герасимо монастирро дар миёнаҳои асри 16 бунёд карда, аввал ғори хурде, ки дар он хобида буд ва сипас дар болои он калисои монастир сохт. Имрӯз боздид аз ғор, ки ду утоқи дастрас дорад ва калисоеро, ки ҷасади авлиё ҷойгир аст, дидан мумкин аст.Пас аз бунёди он дайр калон шуд, аммо ҳангоми заминҷунбии соли 1953 фурӯ рехт. Он баъдтар аз рӯи услуби Византия барқарор карда шуд ва имрӯз дорои як калисои хурд ва калисои нав, калон ва зебо оро дода шудааст. Дар дохили он фрескаҳои услуби Византия мавҷуданд, ки саҳнаҳои Аҳди Қадимро тасвир мекунанд, ба монанди таваллуди Масеҳ ва зиёфати охирин.Сент-Герасимос соли 1579 вафот кард ва соли 1622 канон шуд. Вай бо қобилиятҳои мӯъҷизавии худ дар табобати бемориҳои рӯҳӣ машҳур буд ва ҳатто имрӯз бисёр одамони азиятдида барои кӯмак ба ӯ муроҷиат мекунанд. Монастир ҳар сол ду ҷашни муҳимро ҷашн мегирад: 16 август ба муносибати марги муқаддас Герасимос ва 20 октябр барои таҷлили интиқоли осори ӯ ба дайр. Дар ин мавридҳо як раҳпаймоӣ ва ҷашн бо мусиқӣ, рақс, таом ва шароб бо ҷалби мақомоти сиёсӣ ва динӣ, Кефалониён ва сайёҳон баргузор мешавад.
