Мақбараи Ҳумоюн яке аз муҳимтарин ёдгориҳои таърихии Деҳлӣ аст, ки дар ноҳияи Низомуддини Шарқӣ воқеъ аст. Он дар асри 16 бо услуби муғул сохта шуда, яке аз аввалин намунаҳои меъмории Муғул дар Ҳиндустон аст ва соли 1993 ба феҳристи мероси ҷаҳонии ЮНЕСКО дохил карда шудааст.Мақбараро императори Муғулистон Ҳумоюн барои занаш Бега Бегум пас аз маргаш дар соли 1556 сохтааст. Сохтмони мақбара дар соли 1572 бо роҳбарии меъмори форс Мирак Мирзо Ғиёс ба анҷом расид.Маҷмааи мақбара аз боғи калони росткунҷаест, ки бо деворҳои регҳои сурх ва дарвозаи асосӣ иҳота шудааст. Дар маркази бог макбараи Хумоюн вокеъ аст, ки дар болои минбари баланд сохта шуда, бо чор айвони гушае ихота шудааст.Мақбараи Ҳумоюн як иншооти чоркунҷаест, ки гунбази марказии баландиаш 42 метр буда, бо ҳашт гумбази хурдтар иҳота шудааст. Ин иншоот аз регҳои сурх ва сафед сохта шудааст, ки ҷузъиёташ аз мармар ва санги сахт аст.Дар дохили мақбара утоқи асосии дафн мавҷуд аст, ки дар он қабрҳои Ҳумоюн ва ҳамсараш ҷойгир шудаанд. Деворҳои гӯрхона бо нахҳои хуби мармарӣ ва сангҳои нимқиматбаҳо оро дода шудаанд, ки манзараи зебои рӯшноӣ ва сояро ба вуҷуд меоранд.Дар ин маҷмаа ба ҷуз аз оромгоҳи Ҳумоюн дигар биноҳои таърихӣ, аз қабили оромгоҳи Исохон, масҷид ва ҳаммом (ҳаммомҳо) низ ҷойгир аст.Мақбараи Ҳумоюн намунаи муҳими меъмории Муғул дар Ҳиндустон буда, макони дорои аҳамияти бузурги таърихӣ ва фарҳангӣ мебошад. Зебоӣ ва азамати бино онро ба яке аз ҷозибаҳои асосии сайёҳии Деҳлӣ табдил дода, меҳмонон ва сайёҳони зиёдеро аз тамоми ҷаҳон ҷалб мекунад.
