Дар он ҷое, ки Via Posillipo ба Piazza Salvatore di Giacomo ҷорӣ мешавад, "даромадгоҳи Мавзолейи Шилиззи Неаполро мекушояд, ки яке аз беҳтарин намунаҳои итолиёвии услуби меъмории нео-Миср аст.Мақбара соли 1880 бо услубе сохта шуда буд, ки ба меъмории Мисри қадим тааллуқ дорад. Он ҳамчун муҷассама ба ифтихори қурбониёни Ҷангҳои Якум ва Дуюми Ҷаҳонӣ хизмат мекунад.Сохтмони ин муҷассамаи ҳайратангезро Алфонсо Гуэрра бо супориши Маттео Шилиззи назорат мекард. Як бонкдор аз Ливорно, ки ба Неапол кӯчида буд ва ният дошт, ки қабри аъзоёни оилаашро дар ин ҷо ҷойгир кунад.Маттео Шилизси, ки аз яҳудӣ аст, як марди фард ва саховатманд буд, ки ба бисёре аз неаполитонҳои дармонда дар давраи вабои соли 1884 кумак кард. Вай ҳамроҳ бо герцогиня Раваскиери соли 1900 аввалин беморхонаи ортопедии кӯдакона "Лина Раваскиери" -ро таъсис дод.Маттео Шилиззи дар сиёсат ва журналистика низ фаъолона ширкат дошт; дар асл, вай яке аз маблағгузорони асосии Corriere di Napoli буд.Бо сабаби тағйир ёфтани манфиатҳои оилаи Шилизси, кор соли 1881 оғоз ёфт ва пас аз чанд сол (соли 1889) боздошта шуд. Камилло Гуэрра фацат пас аз як давраи дуру дарози истикомат ва бепарвой, ки такрибан сӣ сол давом кард, сохтмони онро ба анҷом расонд.Шаҳри Неапол онро соли 1921 харида, аз соли 1929 онро ҳамчун оромгоҳи қурбониёни Ватан бахшидааст. Пас аз Ҷанги Бузурги Ватанӣ, ки аз Поггиореале интиқол дода шуда буданд, Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ ва Чор рӯзи Неапол омаданд.Мегуянд, ки шабхо аз оромгох садохои ачоибе ба гуш мерасанд, шояд садои пои Шилиззи бошад, ки лоихаи худро ба охир нарасонда, ба зиёрати макбараи азизаш бармегардад.
