Монастири майолика дар тӯли садсолаҳо дигаргуниҳои гуногунро аз сар гузаронидааст. Муҳимтаринаш аз ҷониби Д.А.Ваккаро, дар байни солҳои 1742 ва 1769, дар давраи авбошии хоҳар Ипполита Карминьяно иҷро шудааст. Сохтори асри XIV, ки аз 66 аркони кунҷӣ иборат аст, ки дар 66 сутуни пиперно ҷойгир аст, бетағйир монд, дар ҳоле ки боғ комилан тағир дода шудааст. Ваккаро ду хиёбонеро ба вуҷуд овард, ки якдигарро убур карда, боғро ба чор бахш тақсим карданд. Дар канори хиёбонҳо 64 сутуни ҳаштгӯша ҷойгир шудаанд, ки бо майолика бо манзараҳои растаниҳо фаро гирифта шудаанд. Ороиши майолика аз ҳисоби ҳунармандон Донато ва Ҷузеппе Масса мебошад, ки полихромҳои Клоистерро бо тамоми унсурҳои меъморӣ ва табиии атроф ҳамоҳанг кардаанд. Сутунҳои майолика бо курсиҳо бо ҳам пайвастанд, ки дар онҳо бо ҳамон техника саҳнаҳои аз ҳаёти ҳаррӯзаи замон гирифташуда тасвир шудаанд. Деворҳои чаҳор тарафи монастир пурра бо фрескаҳои асри XVII фаро гирифта шудаанд, ки дар онҳо муқаддасон, ташбеҳот ва саҳнаҳои Аҳди Қадим тасвир шудаанд.
