Кӯҳҳои Небо макони хеле ҷолиб барои боздид мебошанд. Кӯҳи Небо як теппаест, ки дар баландии 817 метр аз сатҳи баҳр воқеъ аст ва дар 30 километрии ғарби Аммани Урдун ҷойгир аст.Кӯҳи Небо бо аҳамияти таърихӣ ва динии худ машҳур аст. Тибқи ривоятҳо, Мусо-пайғамбар дар кӯҳи Небо дафн карда шудааст ва гуфта мешавад, ки ӯ дар бораи Замини ваъдашуда охирин рӯъёи худро аз ҳамин ҷо дидааст. Илова бар ин, дар кӯҳи Небо як калисои Византияи асри 6 мавҷуд аст, ки дар он салиби сангине мавҷуд аст, ки гуфта мешавад аз ҷониби муқаддас Жером сохта шудааст.Илова ба аҳамияти таърихӣ ва динии худ, кӯҳи Небо инчунин манзараҳои ҳайратангези водии Урдун, Баҳри Мурда ва минтақаи атрофро пешкаш мекунад. Манзара махсусан ҳангоми ғуруби офтоб зебо аст, вақте ки офтоб осмонро бо рангҳои пуршиддат ранг мекунад ва фазои ҷолибро ба вуҷуд меорад.Умуман, кӯҳҳои кӯҳи Небо як макони хеле ҷолиб барои дидани аҳамияти таърихӣ ва мазҳабии худ ва зебоии манзараҳои панорамии онҳо мебошанд.
