Мӯсои Микеланҷело муҷассамае аз мармари сафеди Каррара буда, баландиаш 2,30 метрро аз ҷониби рассоми бузурги итолиёвӣ дар солҳои 1513 то 1515 офаридааст. Ин асар бо супориши Попи Юлий II барои ороиши қабри ӯ буд, аммо ба далели нокомиҳо ва таъхирҳои мухталиф ҳеҷ гоҳ гузошта нашуд. дар макони аслии худ.Дар ин муҷассама Мусо, пайғамбари Китоби Муқаддас ва пешвои қавми яҳудӣ, ки дар курсӣ нишастааст, бо лавҳаҳои Даҳ Аҳком дар дасти чапаш ва ифодаи ҷиддӣ ва мутамарказ дар чеҳрааш тасвир шудааст. Ин рақам дар дохили калисои Сан-Пьетро дар Винколи дар Рум ҷойгир шудааст, ки дар он яке аз ганҷҳои гаронбаҳо ва ҳайратангез аст.Мӯсои Микеланҷело бо қобилияти фавқулоддаи худ дар муаррифии қудрат ва бузургии хислат, инчунин инсоният ва садоқати диниаш машҳур аст. Рақам бо як нерӯи ғайриоддӣ тасвир шудааст, ки ба шарофати он ба назар мерасад, ки ӯ аз курсии худ хеста, ба тамошобинон сухан мегӯяд.Ҳайкал бо реализми бузург ва дақиқ дар ҷузъиёти анатомӣ, аз қабили рагҳо ва мушакҳои дасти чап, ки ҳангоми Мусо лавҳаҳои Даҳ Аҳкомро нигоҳ доштан баланд мешавад, хос аст. Ин тафсилот ҳайкалро бениҳоят воқеӣ мегардонад ва ба тасвир қувват ва ифодаи бузург медиҳад.Микеланджело тавонистааст, ки ба муҷассама шиддати баланди эҳсосотӣ диҳад ва асари санъатеро эҷод кунад, ки ҳеҷ гоҳ дар тамошобинон таассуроти фаромӯшнашаванда боқӣ нагузорад. Мӯсои Микеланҷело яке аз қуллаҳои санъати замони наҳзатро муаррифӣ мекунад ва аз маҳорат ва нобиғаи яке аз бузургтарин рассомони таърихи санъат шаҳодат медиҳад.
