Петрус аз Фелетто

Дар теппаҳои шимоли Конеглиано, ки як вақтҳо бо ҷангалҳо ва папоротҳо фаро гирифта шудаанд (ба лотинии “felix-icis)” ҷойгир шудааст, ин қаламрав дорои касби шароби қадимӣ мебошад, ки дар замони Ҷумҳурии Венетсия низ қадр карда шудааст.ЛА ПИЕВПиеви ҳазорсолаи Сан Пьетро ди Фелетто яке аз ҷавоҳироти таърихӣ ва бадеии ин минтақа мебошад. Дар Лонгобарди қаблан мавҷудбуда, бинои ҳозира - сарфи назар аз мушкилоте, ки дар тӯли садсолаҳо гузашт (на камтар аз заминларзаи фоҷиавии соли 1873) - давраҳои муҳими фрески аз асри 13 то асри 15, аз ҷумла Пантократи Масеҳро дар апсиси асосӣ нигоҳ медорад. калисои таъмиддиҳанда бо эпизодҳо аз ҳаёти Сан Себастяно, Кред дар навбаи асосӣ ва Масеҳи якшанбе дар фасад, ки аз фаъолиятҳои мамнӯъ дар ид захмӣ шудааст, як бахши воқеии ҳаёти ҳаррӯзаи асримиёнагӣ мебошад.РОХИ ПАП ИОНН XXIIIИн пайроҳаест, ки дар байни теппаҳои Сан-Пьетро ди Фелетто чаҳор километр тӯл мекашад, ки дар он ҷо Ҷузеппе Ронкалли, вақте ки дар байни солҳои 1953 ва 1958 ҳанӯз Патриархи Венетсия буд, чанд вақт истироҳат ва мулоҳиза карданро дӯст медошт, дар байни теппаҳои Фелеттано ва дилхушӣ бо мардуми маҳаллӣ. Роҳи сафар дар назди калисои калисое оғоз мешавад, ки Виллаи Патриархалӣ (аслан ба графиня Мария Валтер Бас тааллуқ дорад), ки дар он ҷо Папаи оянда дар давраи будубоши худ дар деҳа зиндагӣ мекард ва шамол ба самти соат ҳаракат карда, ба мавзеъҳои дӯстдоштааш мерасад. Бештар.ЭРЕМО КАМАЛДОЛЕЗ ДАР РУАОн дар Колле Каприоло аз нимаи дуюми асри 17 сохта шудааст, вақте ки канали Алвисе, як патриси Венетсия, як қитъаи замин ва қасри олиро ба роҳибони зоҳиди Сан Ромуалдо ҳадя кард. Инҳо дар гирду атрофи он деворҳои пӯшида, калисо ва чордаҳ ҳуҷайраи хурде, ки бо деворҳои ҷудогона ҷудо шудаанд, аз як ҳуҷра барои истироҳат ва омӯзиш, калисо бо қурбонгоҳ ва ҳезумхона иборат буданд; Дар беруни ҳар яке бо боғ ва боғи сабзавот муҷаҳҳаз карда шуда буд, ки онро роҳиб, ки дар он ҷо зиндагӣ мекард, барои истеҳсоли ғизои зарурӣ барои зинда мондани худ истифода мекард.Он бо китобхонаи ғании худ машҳур буд, макони зоирон ва мардони донишманд буд, ки ҳамзамон ҷойгиршавии хушманзари онро қадр мекарданд.Имрӯз чор ҳуҷайраи қадимӣ боқӣ мондааст, ки дар зери онҳо ҳамчунин баъзе ҳуҷраҳое ҳастанд, ки роҳибон истифода мебурданд, эҳтимолан ҳамчун анбор барои нигоҳдории зироатҳо, устохонаҳо ё таҳхонаҳои гуногун. Дар калисои приходӣ шумо метавонед қурбонгоҳи баландро (1680), ки аз ҷониби устохонаи маъруфи Гирландуззи Сенеда сохта шудааст, ба ваҷд овард.Айни замон бино бинои шаҳрдорӣ мебошад.