Аст, танҳо як чанд метр дар назди входом дар фабрику дар Тосколано, рум вилла аст, ки яке аз назаррас биноҳои истиқоматӣ, ободу дар замони империяи рум дар соҳили озеро гарда.Маҷмааи простирался дақиқа, аз соҳили кӯл, ки дар он выходила бо он асосан дар фасадом. Умумии коргузорӣ, андоза, меъморӣ ва ороишӣ хусусиятҳои вписывают он дар гурӯҳи озерных боҳашамат, мавҷуда дар соҳилҳои Бенакуса, аз ҳама маъруф примерами онҳо мебошанд, ки дар гавана Сирмионе ("пещеры Катулло") ва Дезенцано-дел-озеро гарда.Аввалин археологические находки дар ин ноҳия ҳикоят ба пятнадцатому ва шестнадцатому векам; дар охири девятнадцатого асри гузаронида шуд васеъ раскопки, ва он гоҳ такрорӣ. Аз ҳама бой қисми пайдошуда простиралась "поен калисо (ҷорӣ приходской), дар соҳили кӯл, ки дар он хона истода якшанбе, фермерский хона, броло, боғҳо ва майдонҳои Пребенды". Аз ин ҷо " пайваста возникали мраморные сутунҳо ва миена, литературные надгробия, васеъ мозаики, свинцовые ќубурњо, эмбрионы, терракоты, медал, танга, капители ва карнизы, штукатурки, окрашенные дар аксари дурахшон ва рангҳои, шумораи зиеди санги мармар..."Вилла принадлежала, шояд Нони, яке аз масъалаҳои муҳим ва бонуфуз оилаҳои Брешии, ки дошт, манфиатҳои иқтисодӣ ва васеъ соҳибӣ дар ноҳия кӯли ва дар близлежащей холмистой ва кӯҳкорӣ ҳудуди. Ба шарофати навиштаҳо, шояд аз вилоят гавана, ин буд, приписано Бренди Нонию Макрину, консулу дар 154 соли проконсулу Осие дар 170-171 шудааст, legatus ва comes императора Марқӯс Аврелия. Пас ин, байни боҳашамат озеро гарда, ягона ҳолатҳое, ки дар он метавон шуд, муайян бо истифода аз якчанд майдонҳо, ва соҳиби ҳадди ақал дар марҳилаи асри II милодӣ.C., ҳарчанд бинои минбаъд низ метавонад монд моликияти сарватманд ва могущественной оила брешии.Ҳарчанд раскопаны танҳо қисман, вилла аллакай читается дар он умумӣ планировки. Воқеъ амал дар баробари береговой хати аст,, ӯ буд, як монументальный навъ, бо пеши лоджией ба оби кӯл ва бо аванкорпами бо Шимолӣ ва ҷанубӣ тарафҳо. Сохта, дар асри I милод, ӯ подвергся вмешательству ва преобразованиям дар асрҳои минбаъда то ибтидои асри 5 и. т. э., бо фазой аҳамияти бузурги, относящейся ба нимаи II асри милод посещаемый бахши мебошад кишвар хоначаи бахши а шуд, ки қисми як аз ин ду боковых курсиҳои пеши шӯъбаҳои комплекси. Дар ин ҷо кушода гуногун ҷойгир намудани баъзе аз онҳо бо мозаичными полами ва деворҳо оид ба периметри, сохранившимися то беш аз метр дар баландии, бо остатками, состоящими аз теменной живописи. Дастрасӣ ба он буд, ба дароз коридором, украшенным теменными красками муайяни эътибор, ба ҳар ҳол сохранившимися барои оммаи васеи қитъаҳои бо сиеҳ копытом ва миена қисми бо сафед дном, бо панелями, разделенными лоғар ва нежными вертикальными растительными унсурҳои.
