Пры стварэнні штучнага возера вада затапіла мястэчка, і ўсіх жыхароў прыйшлося эвакуіраваць. Для вытворчасці гідраэлектраэнергіі было вырашана выкарыстоўваць азёры Resia di Curon і San Valentino alla Muta. Стварэнне вялікай дамбы аб'яднала першыя два папярэднія азёры і патапіла вёскі Курон і частку Рэзіі, а таксама старажытныя вёскі Арлунг, Піц, Горф і Штокерхофе. Жыхары гэтых вёсак былі вымушаны пакінуць свае дамы і зямлю. Летам 1950 года праект быў завершаны, будынкі разбураны і канчаткова пагружаны ў ваду. Удалося выратаваць толькі раманскую вежу касцёла XIV стагоддзя, бо яна знаходзіцца пад аховай помнікаў.У залежнасці ад узроўню вады яшчэ бачны верх званіцы. Падзея ахутана мноствам легенд, але не толькі па гэтай прычыне возера з'яўляецца папулярным месцам для паездак і экскурсій.Легенда абвяшчае, што ў пэўныя дні і сёння са дна возера чуваць званы званіцы
