Сабор Святой Хедвігі з'яўляецца рэзідэнцыяй арцыбіскупа Берліна. Ён быў пабудаваны ў 18 стагоддзі як першая каталіцкая царква ў Прусіі пасля пратэстанцкай Рэфармацыі з дазволу караля Фрыдрыха ii. Намер Фрыдрыха складалася ў тым, каб прапанаваць шматлікім імігрантам-каталікам, якія прыбылі ў Берлін, асабліва з Верхняй Сілезіі, месца пакланення. Таму царква была прысвечана заступніцы Сілезіі і Брандэнбурга святой Гедвізе Андехскай. Будынак быў спраектаваны Георгам Венцеславом фон Кнобельсдорфом па ўзоры рымскага Пантэона, будаўніцтва пачалося ў 1747 годзе, некалькі разоў перарывалася і адкладалася з-за эканамічных праблем. Ён быў адкрыты толькі 1 лістапада 1773 года, калі сябар караля Ігнацый Красіцкі, тагачасны біскуп Варміі (пасля арцыбіскуп Гнезна), здзейсніў цырымонію асвячэння сабора.
Пасля пагромаў у крыштальную ноч, якія адбыліся ў ноч з 9 на 10 лістапада 1938 года, Бернхард Ліхтэнберг, канонік кафедральнага Капітула Святой Хедвігі з 1931 года, публічна памаліўся за габрэяў падчас наступнай вячэрняй малітвы. Пазней Ліхтэнберг быў заключаны нацыстамі ў турму і памёр па дарозе ў канцэнтрацыйны лагер у Дахау. У 1965 годзе астанкі Ліхтэнберга былі перанесены ў склеп царквы Святой Хедвігі.
Сабор цалкам згарэў у 1943 годзе падчас паветраных налётаў на Берлін і быў рэканструяваны з 1952 па 1963 год.
