Соҳили Марианелли, ки дар дохили мамнӯъгоҳи Оаси ди Вендикарӣ ҷойгир аст, ба дӯстдорони табиат ва оромӣ таҷрибаи беназир пешкаш мекунад. Ин соҳили ҷудошуда ва ваҳшӣ дар муҳити беифлос, дур аз нофаҳмиҳо ва беҳтарин барои онҳое, ки истироҳат мекунанд, таъмид карда шудааст.Соҳил бо реги зебои тиллоӣ тавсиф карда шудааст, ки бо манзараҳои аҷиби табиӣ иҳота шудааст. Мавҷудияти лимузорҳо, боғҳои бодом ва регзорҳо барои фароҳам овардани муҳити пешниҳод ва пешниҳодкунанда кӯмак мекунад. Набототи фаровон ва гуногунии бахри Миёназамин зебоии ин мавзеъро боз хам бойтар мегардонад.Қаъри баҳри соҳили Марианелли на он қадар паст аст, ки онро барои онҳое, ки мехоҳанд ба оббозии тӯлонӣ раванд ё танҳо дар об истироҳат кунанд, мувофиқ мекунад. Обҳои булӯр ҳамеша шаффоф буда, имкони лаззат бурдан аз шинои тароватбахш ё омӯхтани ҳаёти баҳрии маҳаллиро фароҳам меоранд.Ин соҳили дурдаст ва зебо барои дӯстдорони табиат ва онҳое, ки макони сулҳу оромӣ меҷӯянд, ганҷи воқеӣ аст. Муҳити изолятсия ва покиза як фирор аз ҳаёти ҳаррӯзаро пешкаш мекунад, ки ба шумо имкон медиҳад, ки худро дар зебогии табиати Сицилия пурра ғарқ кунед.