Тахт-и Сулейман

Археологический ҳайкали Тахт-д-Солейман дар шимолу ғарби Эрон воқеъ дар водии расположенной дар вулканическом горном минтақа. Ин ҷои дар бар мегирад, муҳим он аст, зороастрийское святилище, қисман перестроенное дар давраи Ильханидов (монголов) (асри 13), инчунин маъбад сасанидского давраи (6-ум ва 7-уми асри), бахшида ба Анахите. Ин ҷойгоҳи хоса дорад маънои рамзӣ муҳим аст. Лоиҳаҳои маъбади оташ, ва қасри умумии лоиҳакашӣ он қавӣ таъсири он ба рушди исломӣ меъморӣ.Археологический ансамбли таҳти унвони Тахт-д Солейман ("Трон Сулаймон") ҷойгир буда, дар отдаленной ошкор, окруженной кӯҳ, дар шимолу-ғарбии эрон карда шудаанд Shoreham Озарбойҷон. Он ҷой дорад қавӣ маънои рамзӣ ва маънавӣ аҳамияти сабаби носолими вобаста бо зуҳуроти номатлуб ва об – сабаби асосии он заселения аз қадим – ва як истисноии шаҳодати идомаи ҷо овардани маросимҳои динӣ алоқаманд бо зуҳуроти номатлуб ва ба об, ки дар давоми тақрибан 2500 сол. Дар ин ҷо, дар гармоничной таркиби, вдохновленной он гази табиӣ окружением, ҷойгир бақияи истисноӣ ансамбли царской меъморӣ форс династии Сосониен (3-7 вв.). Интегрированная бо қасри архитектурой, он аст, standout намунаи зороастрийского святилища; ин таркиби вф дар Тахт-д-Солейман метавонад ба ҳисоб муҳим прототипом.

Артезианское кӯли ва вулқон мебошанд неотъемлемыми унсурҳои Тахт-д-Солейман. Дар маркази қитъаи воқеъ укрепленная овальная платформаи, возвышающаяся тақрибан 60 метр бар зист равниной ва ки андозаи тақрибан 350 ба 550 метр аст. Дар ин саҳна доранд артезианское кӯл, зороастрийский маъбад оташ, маъбад, бахшида ба Анахите (божеству об), ва сасанидское царское святилище. Ин ҷо буд, ки несту дар охири замони Сосониен буд, вале дошт, барқарор ва қисман барқарор ки дар асри 13. Тақрибан дар се километрии западу аст қадим вулқон Зендан-д-Солейман, ки возвышается тақрибан 100 м аз болои худ окрестностями. Дар он болои бақияи святилищ ва маъбадҳои, датируемых аввалин тысячелетием то мелод.

Тахт-и-Солейман буд асосии святилищем ва асосан дар макони паҳншавии зороастризма, давлатӣ дин Сосониен. Ин ранняя монотеистическая имон оказала муҳим таъсири ислом ва христианство; ҳамин тавр, лоиҳаи маъбади оташ ва биҳиштҳои шоҳигарии қаср, инчунин умумии лоиҳакашӣ ҷои он қавӣ таъсири он ба рушди динӣ меъмории дар давраи исломӣ ва табдил асосии архитектурным ориентиром барои дигар зироатҳо ҳам дар шарқ ва Ғарб. Ин ҷо низ дорад, бисер муҳим символических робитаҳои марбут ба верованиями, бештар древними аз зороастризм, инчунин бо назаррас библейскими фигурами ва легендами.

Дар ҳудуди масоҳати 10 гектар ҳамчунин қарор дорад Тепе Маджид, археологический курган, фарҳангӣ марбут ба Зендан-д-Солейман; маунт ба шарқтар аз Тахт-д-Солейман, ки служила карьером барои раскопок; ва кӯҳи Белькейс дар 7,5 км тарафи шимол ва шарқи, дар он бақияи цитадели сасанидской даврони. Археологическое мероси ансамбли Тахт-д-Солейман илова бар ин аз тарафи сасанидским шаҳри (ки боз буд, раскопан), расположенным дар ландшафтных буферных минтаќањои масоҳаташ 7438 гектар. Тахт-и-Сулейман буд внесен в фењристи миллии мероси Эрон дар с. 1931, соли, ва ӯ бояд ҳуқуқии ҳифзи мутобиқи Қонун дар бораи ҳифзи миллӣ хазинаҳои (1930, - сайт дар соли 1998) ва Қонун дар бораи Хартияи Созмони мероси Эрон (№ 3487-Qaf, 1988). Объекти мероси Ҷаҳонӣ аст, ки аз тарафи ҳукумати Эрон, дар зери ҳимояи ҳуқуқӣ ва раесати Эрон созмони мероси фарҳангӣ, ҳунарҳои ва сайеҳӣ (ки идора ва маблағгузорӣ аз ҷониби ҳукумати Эрон).