Ин фаввораи таърихии 15, ки дар майдони Султонаҳмет дар рӯи қабри Султон Аҳмати I ҷойгир аст. Он ба султон ва шаҳр тӯҳфаи кайзери олмонӣ Вилҳелми II буд. Он дар Олмон, бо услуби нео-византӣ сохта шудааст ва дар дохили он бо мозаикаи тиллоӣ ороиш ёфтааст, дар Истанбул соли 1901 сохта шудааст.Фонтани Олмон ба Кайзер Вилҳелми II дар соли 1898 дар дуввумин се сафари ӯ ба Туркия бахшида шудааст. Тархи фонтанро мушовири махсуси Кайзер, меъмор Спитта кашидааст; ба сохтмон меъмор Шоеле рохбарй мекард. Дар ин лоиҳа меъмори олмонӣ Карлитзик ва меъмори итолиёвӣ Ҷозеф Антони низ кор кардаанд.Аввал майдони Ипподром омода карда шуда, дар майдон дарахт шинонда шуд. Баъдан фавворае, ки дар Олмон сохта шуда, ба Истамбул фиристода шуда буд, ба пояи он гузошта шуд. Фонтан асари бошукӯҳи мармар ва сангҳои қиматбаҳо буд. Сохтмон дар соли 1899 оғоз шуда, сохтмони он 1 сентябри соли 1900, дар 25-умин солгарди ба тахт нишастани Султон Абдулҳамит ба нақша гирифта шуда буд. Бо вуҷуди ин, он то он сана омода набуд, ба ҷои он маросими кушодашавии бошукӯҳ дар рӯзи таваллуди Кайзер Вилҳелм, 27 январи соли 1901 баргузор шуд.Фонтани Олмон на ба фаввораҳои аврупоӣ бо ҳайкалҳо шабоҳат дорад ва на ба чашмаҳои усмонӣ. Он дар пояи баланд гузошта шуда, шакли ҳашткунҷа дорад. Дар болои обанбор гунбаде вокеъ аст, ки бо хашт сутун такья мекунад. Дар хар яки «Пантифлере»-и аркхое, ки сутунхоро мепайвандад, медальон мавчуд аст.Дар дохили чаҳор медали ин медалҳо дар заминаи сабз имзои Абдулҳамит аст (ТУГРА); дар дохили чори дигар дар заминаи кабуди Пруссия рамзи Вилгелм II, ҳарфи "W" бо рақами "II" дар зери он аст. Фонтанро гунбази бохашамат пушондааст, ки онро сутунхои сабзи тира такя мекунанд. Дар олмонӣ навиштаҷоти биринҷӣ мавҷуд аст, ки дар он гуфта шудааст: "Кайзер Вилҳелми II ин фаввораро тирамоҳи соли 1898 ба хотири сипос ба Аълоҳазрат Абдулҳамити II бахшида буд". Ҳамчунин ба забони усмонӣ навиштаҷоте мавҷуд аст, ки як байти Аҳмад Муҳтор Пошо аст, ки дар Вазорати Ҷанги Усмонӣ кор мекард ва шоир низ буд. Онро Иззат афандӣ бо хатти арабӣ навиштааст.
