Шояд, аз ҳама изолированная калисо дар ҷаҳон, калисо Рӯҳи Максима, дар сомонаи болои каменного сутун, ва ба даст, то ба он метавон танҳо поднявшись оид ба стальной лестнице ба 130 фут дар ҳаво.Одинокая калисои воқеъ дар крошечном деҳаи Кацхи, дар отдаленном ноҳияи ғарбии Гурҷистон.Аввал калисо дар болои скалы сохта шуда буд, беш аз ҳазор сол пеш; дароз вақти маҳаллӣ сокинони он столп Кацхи асосии рамзи худо ҳосилнокии ва ба онҳо умед мебандем, ки дар осмонҳост, ки дар он дод, ки ба инсон имконияти наздиктар ягонааст кунад. Дар раннем средневековье калисо омада дар запустение, харобаҳои аввали сохтмон кашф шуд, танҳо дар соли 1944.
Таҳти роҳбарии преподобного Максима дар оғози солҳои 90-уми асри гузашта калисо буд перестроена ва табдил ба пӯшидани номи нави худ поягузори. Тасаввур кардан душвор аст, ки чӣ тавр одамон рафтуомад дорад, то бомҳо сутун, зеро пир лестниц дар он склонах аллакай буд. Дар замони муосир сайеҳон ҳастанд, ягона имкони фарогирии то бомҳо – бартарии ветхой ржавой лестницей бо вбитыми дар скалу прутьями. Ин муҳим ба қайд кард, ки калисо баста барои занон.
