Табиӣ мамнӯъгоҳи Сребарна, аксҳо саҳм ба рӯйхати мероси ҷаҳонӣ ЮНЕСКО, воқеъ дар шимолу шарқи кишвар, ҳамагӣ дар ду километр аз дареи Дунай ва дар 120 километрии Русе. Бештар характерными чертами ин заповедника он мебошанд пресноводное кӯли ва сершумори парранда. Простираясь дар 900 гектар, аз он аст, ки ба ҷои чорводорӣ қариб 100 намуди, бисере аз онҳо нодир мебошанд, е зери хавфи ѓайбати, аз ҷумла кӯрон, гунгон лебедей, бузургтарин сафед цапель, ночных цапель ва далматинского пеликана. Тақрибан 80 дигар намудҳои низ мигрируют ва ҷустуҷӯ дар ин ҷо паноҳгоҳи ҳар фасли зимистон. Римские ва зиеда аз поздние останки пайдо шудааст аз тарафи шимол ва шарқи худи зиеди речного кӯли кишвар дар рыбацкой деҳаи ветрен. Сокинони маҳаллӣ дар он ҷо нигоҳ анъанавии урфу ва либос ва дар деҳаи ҳамсоя восточнее аст старинное шаҳраки ультраконсервативных старообрядцев-татаристов. Бештар дар осорхонаи таърих табиӣ дар Сребырна.
