Айгай дар шимоли Юнон бор буд, пойтахти Мақдунӣ малакути, ва маҳз дар ин ҷо дар соли 336 то милод Александр Мақдунӣ буд провозглашен подшоҳ мақдуния равона шуд баъди куштори падараш Филипп II. Айгай, шояд ба худ расцвета тақрибан 500 сол пеш аз милод мисли македонская пойтахт, пеш аз он бошад, замененным Пеллой тақрибан 100 сол баъд. Баъди вафоти Искандари Айгай ба ҳабс гирифта шудааст, ки дар вақти ҷангҳои ворисони ў Искандари ва шаҳр аз нав ба ҳабс гирифта шудааст, дар ҳоле римского забт минтақа дар 168 сол пеш аз милод Айгаи нигоҳ дошта шудаанд, то рум, замони, вале оҳиста-оҳиста берун омада, дар упадок дар давоми охирин имперского давраи.
Имрӯз Айгай пайдо кардан мумкин аст недалеко муосир аз шаҳри Вергина, ва дар он ҷо бисер ҷойҳои шавқовар, ки барои омӯзиши. Шояд, аз ҳама маъруф аз едгориҳои Айгая мебошанд царские қабр, ки дар он, чӣ имон доранд қабр Филипп II ва писари Искандари Мақдунӣ Александр IV. Таъсирбахш дар осорхона-Королевские қабр бердимуҳаммадов Вергины-сохта шуд, ки окружить ин қабр, ва меҳмонон метавонанд ба таҳқиқи ин зеризаминӣ таҷрибаи.