Қасри Поппи

Аввалин ҳуҷҷатҳое, ки мавҷудияти мавзеи мустаҳками Поппиро тасдиқ мекунанд, ба соли 1191 рост меоянд, аммо боварӣ доранд, ки он дар асрҳои 9 ва 10 пас аз пошхӯрии империяи Каролингия сохта шудааст.Аз замони пайдоиши худ, таърихи қалъа бо оилаи калонтарини феодалии Касентино, ки Поппиро дар маркази моликияти калони худ ҷойгир кардааст ва тақрибан чорсад сол дар ин манор зиндагӣ мекард, зич алоқаманд аст: Гвинҳои Гуиди.Меъмории кунуниро муаррихон ба соли 1274 мансубанд, ки дар он граф Симон ди Баттифол дар сари қудрат буд, ки тарафи рости биноро тавассути ба меъмор Лапо ди Камбио супорида буд. Калъа ба Палаццо Веккио дар Флоренсия, ки баъдтар Арнолфо ди Камбио сохтааст, ба андозае шабоҳат дорад, ки онро Васари дар асари «Зиндагии меъморон, ҳайкалтарошҳо ва наққошони беҳтарин» ҳангоми тавсифи сохтмони он зикр кардааст. ва ба таърифи баъзе мутахассисони «Прототип»-и касри Флоренция сазовор аст.Кушодаҳои камёфт дар деворе, ки дар атрофи Қалъа ҷойгиранд, аслӣ ба назар мерасанд. Пас аз он дар гирду атрофи манора девори мустаҳкам сохта шуд, ки биноҳои дигари қалъа аз он ташаккул ёфтаанд.Маҷмаа танҳо ду дарвоза дошт, дарвозаи калонтаре, ки ба поёноб ба сӯи Понте-а Поппӣ нигаронида шудааст, бо пандуси нишеб дастрас аст ва дарвозаи хурдтар дар тарафи муқобил ба сӯи майдони парад. Пас аз охирин таҷдиди асосии қалъа дар 1470 он охирин бо номи Порта дел Леоне буд, ки дастрасии асосӣ гардид. Номи ин дарро аз барельефи тасвири шери калон, ки аз ҷониби Балдасарре Турриани (1477) офаридааст, дар болои кушодагии он ҷойгир шудааст.Қалъа бо сохтани блоки росткунҷае, ки дар тарафи рости манора ҷойгир шудааст, васеъ карда шуд. Ин сохтори ибтидоии Қалъа буд, ки аз ошёнаҳои поён ба боло мутаносибан ҳамчун зиндон, анбор ва хона истифода мешуд. Гарчанде ки имрӯз он бо девори парда ба манора пайваст карда шудааст, дар аввал ин ду бино аз ҳам ҷудо карда шуда буданд, ки танҳо тавассути пулҳои кашишӣ дар ошёнаҳои болоӣ пайваст карда шуда буданд, то ҳар кадоми онҳо мустақил бошанд ва эҳтимолан аз дигаре дифоъ кунанд. Дар толори ошёнаи болоии нигоҳдорӣ, имрӯз ҷои нишастҳои шӯрои мунисипалӣ, таслими охирини ҳисобҳои Гуиди Франческо ба Ҷумҳурии Флоренция соли 1440 тартиб дода шудааст.Қариб дар як вақт сохтмони боли дигари қалъа низ дар тарафи муқобили бурҷ оғоз гардид. Дар дохили он ҳавлии дохилӣ сохта шудааст, ки мо то ҳол онро ба ваҷд меоварем, пур аз гербҳои сангини оилаҳои флорентинӣ, ки дар қалъа викариат доштанд.Боз як мудохилаи бузург аз соли 1470 гузаронида шуд: он асосан ба ҳавлии дохилӣ бо сохтани зинапояҳои зебои сангин барои дастрасӣ ба қабатҳои гуногуни бино ва идозаи берунӣ дахл дошт. Дар байни қалъа ва майдони парад ҷӯйҳои ҷудогона кофтанд ва дар девори берунӣ барои муҳофизати дарвозаи Шер порчаи фронталӣ бо номи «Мунизионе» гузошта шуд. Мунизон низ бо пуле муҷаҳҳаз буд, ки ҳоло аз байн рафтааст. Қалъа акнун як бинои боҳашамати истиқоматӣ буд.Барқарорсозии охирин, ки ба асри гузашта рост меояд, бо барқарорсозии аксари ҷангалҳо ва барқарорсозии тирезаҳои муҷаҳҳаз ва дигар қисматҳои сангфарш, ба қалъа намуди ҳозираи зебои худро дод.Як кунҷковие, ки таърихи қалъаро ғанӣ мегардонад, ба Данте Алигери, ки дар солҳои 1307 ва 1311 дар он ҷо буд, иртибот дорад ва анъана аз он иборат аст, ки шоири бузург кантои XXXIII-и Inferno аз "Коммедиа"-и худро дар Поппи эҷод кардааст.Худи Данте Алигери дар набарди машхури Кампальдино иштирок карда, дар байни Гельфхо ва Гибеллинхо дар наздикии калъаи Конти Гуиди чангидааст.ЧАНГҶанги Кампалдино, ки дар наздикии қалъаи Конти Гуиди рӯзи шанбеи 11 июни соли 1289, рӯзи Сан Барнаба, байни артиши Гельфи Флоренсия ва милисаҳои Ареззо, ки аз ҷониби феодализми гибеллинии Тосканаи марказӣ-ҷануби дастгирӣ мешуданд , яке аз хеле камшумори андозаи калон аст, ки дар тамоми асрҳои миёна дар маркази Италия ҷангида шудааст.Ҷанг дар асрҳои миёна, бар хилофи он чизе, ки бисёриҳо ба эътиқоди аксарият, хеле кам ба ҷангҳои калон табдил ёфта, ба ҷои он ҷанги хурде буд, ки аз рейдҳо, ғоратҳо, табаддулотҳо, нобудшавии зироатҳо (ба истилоҳ аспсаворӣ) иборат буд. максад аз чихати иктисодй суст кардани душман.Ин падида ба таври равшан шарҳ дода мешавад. Андозаи демографии шаҳрҳои Италия он қадар набуд, ки ба муниципалитетҳо имкон диҳад, ки лашкарҳои калонро ташкил, муҷаҳҳаз кунанд ва ба ҷанг фиристанд ва ин барои милисаҳои феодалӣ, ки лордҳои деҳот ба васеъшавии шаҳр мухолифат мекарданд, бештар дуруст аст.Ҷанги Кампалдино истиснои ин намуна аст, зеро тарафҳои ҷангӣ тавонистанд, ки тақрибан 20,000 нафарро ба майдон баранд. Шаҳр тамоми захираҳои низомии худро сафарбар карда, тасвири равшанеро пешниҳод кард, ки артиши коммуналӣ дар охири асри 13 чӣ гуна ҳаракат кард, ҷойгир карда шуд ва мубориза бурд.Пешвои артиши Флорентина, ки аз ҷониби воҳидҳои аз бисёр шаҳрҳои Гуэлфи Тускан омада буданд, тақвият дода шуда буд, Америго ди Нарбонаи Провансалӣ буд, ки дар майдон аз ҷониби рыцар Гийом де Дюрфор фаро гирифта шуда буд, дар ҳоле ки сафҳои Ареззо дар зери парчамҳои Гуглелмино дегли Убертини, усқуфи Арецсо саф ороста буданд. , дар якҷоягӣ бо Бонконте да Монтефелтро ва дигар Гибеллинҳои Тоскана. Ҳадафи Флорентиниён ин буд, ки ба Ареззо тавассути Касентино, ба ҷои аз Валдарно, то ба ҳайратовар гирифтани сафҳои Гибеллин. Мубориза хунин буд, нисфи лашкари Ареццо, аз он ҷумла Бонконте, усқуф Убертини ва байракбардори империя граф Персивалле ба майдон афтоданд ва бисёр асиронро ба Флоренсия бурданд.Ин набард, ки бо стратегияи нави задухурдҳои ҳарбии он замон ҷараён гирифт, ба зудӣ рамзи тасаввуроти дастаҷамъии Тускан гардид.Маҳз аз сабаби истисноии худ, ин корнамоии силоҳ барои омӯхтан ва фаҳмидани асбоби ҳарбӣ ва ташкили як шаҳри бузурге ба монанди Флоренсия, дар авҷи марҳилаи мунисипалӣ арзишманд аст.