Қасри шоҳзода Муҳаммад Али

Дар дохили қалъа шумо инчунин метавонед қасри Ҳарами Муҳаммад Алиро тамошо кунед. Осорхонаи Қасри шоҳзода Муҳаммад Алӣ дар Маниал яке аз зеботарин ва муҳимтарин осорхонаҳои таърихии Миср аст. Осорхона давраи муҳими таърихи Мисри муосирро намоиш медиҳад ва бо тарҳи меъмории худ хос аст. Услуби муосири исломии он бо унсурҳои форсӣ ва мамлукӣ омехта шудааст. Он инчунин аз нақшҳои суриягӣ, марокашӣ ва андалусӣ ва инчунин услуби усмонӣ илҳом гирифта шудааст. Ҳамин тариқ, бино дар байни як қатор анъанаҳои меъмории исломӣ мувофиқат мекунад.Қасри шоҳзода Муҳаммад Алии Тавфиқ дар байни солҳои 1319-1348 ҳиҷрӣ/1900-1929 милодӣ таъсис ёфта, аз девори берунӣ иборат аст, ки даромадгоҳи қасрро иҳота мекунад. Дар дохили деворҳо майдони қабул, манораи соат, Сабил, масҷид, осорхонаи шикорӣ, манзилҳои истиқоматӣ, толори тахт, осорхонаи хусусӣ ва толори тиллоӣ, илова бар боғи аҷибе, ки қасрро иҳота кардааст.Қасри қабул аввалин чизест, ки шумо ҳангоми ворид шудан ба қаср мебинед. Толорҳои азими он бо сафолҳо, люстраҳо ва шифтҳои кандакорӣ оро дода шуда буданд, ки барои қабули меҳмонони бонуфуз, ба мисли композитори машҳури фаронсавӣ Камил Сен-Саенс, ки дар Қасри консертҳои хусусӣ баромад карда, баъзе аз мусиқиҳои худро эҷод мекарданд, аз ҷумла Консерти Фортепиано. 5 бо номи «Мисрӣ». Дар Толори пазироӣ ашёҳои нодири антиқа, аз ҷумла қолинҳо, мебел ва мизҳои ороиши арабӣ мавҷуданд. Гуфта мешавад, ки шоҳзода дастае дошт, ки осори нодирро ҷустуҷӯ кунад ва онҳоро ба ӯ биоварад, то дар қасру осорхонааш намоиш диҳад.Қаср аз ду ошёна иборат аст. Дар аввал утоқи фахрӣ барои қабули арбоби давлатӣ ва сафирон ва толори истиқболи намозгузорони аршад барои нишастан бо Шоҳзода пеш аз намози ҷумъа ҳар ҳафта ва дар боло ду толори калонеро дар бар мегирад, ки яке аз онҳо бо услуби Марокаш тарҳрезӣ шудааст. деворҳои он бо оина ва сафолҳои фаянс пӯшида шуда, толори дигар бо услуби левантӣ тарҳрезӣ шуда, деворҳояш бо чӯб бо нақшҳои рангоранги геометрӣ ва набототӣ бо навиштаҷоти Қуръон ва абёти ашъор пӯшида шудаанд.Қасри истиқоматӣ ҳам яксон таъсирбахш аст ва яке аз зеботарин қисматҳои он ҷо катест аз 850 кг нуқраи холис, ки ба модари шоҳзода тааллуқ дошт. Ин касри асосй ва аввалин биноест, ки сохта мешавад. Он аз ду ошёна иборат аст, ки бо нардбон ба ҳам пайвастанд. Дар ошёнаи якум фойе аз фаввора, ҳарамлик, ҳуҷраи оина, ҳуҷраи салонҳои кабуд, ҳуҷраи салонҳои баҳрӣ, Шекма, ошхона, ҳуҷраи камина, дафтар ва китобхонаи Шаҳзода иборат аст. Аз ҳама ҷолибтарин ҳуҷра шояд Салони кабуд бо диванҳои чармии он дар деворҳо бо плиткаи фаянси кабуд ва расмҳои равғании шарқӣ оро додашуда бошад.Пас аз он, Қасри Арт вуҷуд дорад, ки дидани он хеле ҳайратовар аст. Он аз ду ошёна иборат буда, поёниашро Толори тахт меноманд, шифти он бо диски офтобӣ пӯшида шудааст, ки нурҳои тиллоӣ ба чор гӯшаи ҳуҷра мерасад. Диван ва курсиҳо бо велюр пӯшида шуда, дар ҳуҷра расмҳои калони баъзе аз ҳокимони Миср аз хонаводаи Муҳаммад Алӣ ва инчунин расмҳои манзараҳои гирду атрофи Миср гузошта шудаанд. Дар ин ҷо шоҳзода меҳмонони худро дар баъзе мавридҳо, ба монанди идҳо қабул мекард. Ошёнаи боло аз ду толор барои мавсими зимистон иборат аст ва як утоқи нодир бо номи Палатаи Аубуссон, зеро тамоми деворҳои он бо матни Обуссони фаронсавӣ пӯшидаанд. Он ба коллексияи Илҳоми Пошо, бобои модарии шоҳзода Муҳаммад Алӣ бахшида шудааст.Дигар утоқи олиҷаноб Толори Тиллоӣ аст, ки чунин номгузорӣ шудааст, зеро ороиши тамоми деворҳо ва шифти он бо тилло аст, ки бо вуҷуди он ки аз ашёи қадимӣ холӣ буд, барои ҷашнҳои расмӣ истифода мешуд. Шояд инро бо он маънидод карда бошад, ки девору шифти он бо накшу нигори наботот ва геометрии кандакоришудаи заррин пушида шудааст. Шоҳзода Муҳаммад Алӣ воқеан ин толорро аз хонаи бобояш Илҳоми Пошо, ки аслан онро барои истиқболи Султон Абдулмаҷиди I, ки дар маросими гиромидошти Илҳоми Пошо ба муносибати пирӯзӣ бар зидди империяи Русия дар ҷанги Қрим ширкат дошт, сохтааст, баровард.Масҷиде, ки ба Қаср васл шудааст, дорои шифти рококо ва меҳраб (ниша), ки бо сафолҳои кабуди сафолӣ оро дода шудааст ва дар тарафи рост минбар (минбар)-и хурде, ки бо ороишҳои тиллоӣ оро дода шудааст. Кори сафолӣ аз ҷониби сафолгари арман Давид Оханнесян, ки аслан аз Кутахия мебошад, офарида шудааст. Масҷид ду айвон дорад, шифти айвони шарқӣ дар шакли гунбазҳои хурди шишагини зард, айвони ғарбӣ бошад, бо ороиши нури офтоб оро дода шудааст.Манораи соат дар дохили Қасри байни Қабулгоҳ ва Масҷид ҷойгир аст. Он сабкҳои бурҷҳои Андалусия ва Марокашро, ки барои мушоҳида ва ирсоли паёмҳо шабона аз оташ ва рӯзона дуд кашидан истифода мешуданд, муттаҳид мекунад ва ба он соате дар боло гузошта шудааст ва дастҳояш дар шакли ду мор ҳастанд. Дар поёни манора китобҳои Қуръони Карим мисли бисёр қисматҳои дигари Қаср ҷойгиранд.Тарҳрезии Қасри аврупоии Art Nouveau ва Rococo бо услубҳои анъанавии меъмории исломӣ, аз қабили мамлюк, усмонӣ, марокашӣ, андалусия ва форсиро муттаҳид мекунад.Дар давраи подшоҳӣ, шоҳзода Муҳаммад Алӣ дар он ҷо барои пошоҳо ва вазирони аршади кишвар, арбобон, нависандагон ва рӯзноманигорон зиёфатҳо ва мулоқотҳои зиёде баргузор мекард. Шоҳзода хоҳиш кард, ки қаср пас аз маргаш ба осорхона табдил дода шавад.Пас аз инқилоби соли 1952 моликияти авлоди Муҳаммад Алӣ Пошо мусодира карда шуд ва қаср ба осорхона табдил дода шуд ва дар ниҳоят ба мардум имкон доданд, ки шаҳомати хонадони шоҳонаро бо чашми худ бубинанд.