Қасри Ҳейделберг бешубҳа маъмултарин харобаҳои қалъа дар Олмон аст. Қасри боҳашамат дар теппае ҷойгир аст, ки ба Ҳейделберги таърихӣ менигарад. Шлосс Ҳейделберг дар тӯли садсолаҳо шоиронро илҳом бахшидааст, тааҷҷубовар нест, ки он як ҷозибаи бузурги сайёҳӣ аст ва дар тамоми ҷаҳон маъруф аст.Меҳмонон дар нишебии шимолии кӯҳи Кенигстуҳл дар соҳили бо номи Ҷеттенбюл ҷойгир буда, метавонанд аз манзараҳои зеботарини водии Неккар ва шаҳраки кӯҳнаи Ҳейделберг лаззат баранд.Қалъа маҷмӯи якчанд биноҳоест, ки дар атрофи ҳавлии дарунӣ ҷойгиранд, ки бо як намуди тасодуфӣ якҷоя карда шудаанд. Ҳар як бино давраи гуногуни меъмории Олмонро нишон медиҳад.Қалъа дорои таърихи қадимаи тақрибан мисли худи шаҳр аст. Қисмҳои аввали қалъа тақрибан дар соли 1300 сохта шуда буданд, аммо на пеш аз шоҳзода Интихобкунанда Рупрехт III (1398 - 1410) қалъа ҳамчун манзили шоҳона истифода мешуд. То он даме, ки дар соли 1764 дар натиҷаи барқ хароб карда шуд, қалъа ҷои зисти аксари интихобкунандагони шоҳзода буд. Дар соли 1800, граф Чарлз де Граймберг кори душвори нигоҳдории харобаҳои қалъаро оғоз кард. То ин вақт, шаҳрвандони Ҳейделберг сангҳои қалъаро барои сохтани хонаҳои нав истифода мебурданд.Чӣ тавре ки қалъа аз шаҳр нафасгиранда аст, шаҳр низ аз қалъа аст. Аз Террасаи Бузург ва ё боғҳо манзараи аҷибе ба Ҳейделберг, дарёи Неккар ва водии Неккар, ки дуртар ба ҳамвории Рейн аст. Дар рӯзи равшан, Мангейм ҳатто дар уфуқ намоён аст.
