دریاچه آمپولینو یک دریاچه مصنوعی است که در سیلا واقع شده است. ساخت این سد در سال 1916 آغاز شد و در سال 1927 به پایان رسید. پادشاه ویتوریو امانوئل سوم در افتتاحیه آن شرکت کرد. این دریاچه دارای ویژگی خاصی است، در واقع سه استان مختلف، کوزنزا، کروتون و کاتانزارو را در خود جای داده است. این اولین مخزن مصنوعی بود که در سیلا ساخته شد. توسط شرکت الکتریک جنوبی با مسدود کردن مسیر رودخانه آمپولینو به منظور ایجاد یک حوضه برق آبی ساخته شد. از طریق یک پنستوک به دریاچه آروو متصل می شود که از آن آب بیشتری دریافت می کند. آب آن برای تغذیه نیروگاه اوریچلا واقع در 800 متری می آید و 480 متر پرش می کند. آبهای آن متعاقباً در یک حوضه جبرانی جمعآوری میشوند و از آنجا به دومین نیروگاه، نیروگاه تیمپا گراند، واقع در 541 متری میروند. متعاقباً آب ها دوباره جمع آوری شده و به سومین نیروگاه، نیروگاه Calosia در منطقه Cotronei هدایت می شوند. پس از نیروگاه کالوسیا، آب ها به رودخانه نتو می ریزند و برای اهداف آبیاری استفاده می شوند و دشت مارکیزیت کروتون بالایی را سمپاشی می کنند. در بالادست، دریاچه آروو و دریاچه ساووتو در دوره های خشکسالی آن را تغذیه می کنند. این دریاچه با یک خط لوله تونلی به دریاچه آروو متصل می شود. این سد در پایین دست توسط یک سد دیواری منحنی با جاذبه معمولی به طول 129 متر و ارتفاع 29.50 متر (طبق اطلاعات رسمی) انجام می شود، اگرچه برخی از داده ها ارتفاع سد را 26 متر نشان می دهد و برای ساخت آن در نزدیکی آن ترپیدا است. روستا ایجاد شد. در ارتباط با دریاچه آروو، گونههای ماهی تقریباً یکسان هستند: قزلآلا، سوف، چاق، کپور، کپور و سیپرینیدهای کوچک برنزی (2000-1800 قبل از میلاد) در سواحل دریاچه آمپولینو. در محله فیومه تاسیتو، بقایای یک پل دوطاقی مربوط به دوران امپراتوری روم قابل مشاهده است، شواهدی از سیستم جاده ای باستانی که در دوران باستان از سیلا عبور می کرد. در سال 2005، آمپلینو به دلیل مشاهده ادعایی یک خزنده آبزی شبیه به پلسیوساروس یا هیولای دریاچه، مورد توجه بینالمللی قرار گرفت. مشاهده ادعا شده هرگز تکذیب یا تایید نشد.
