ابی گلینک

ابی گلینک در اوایل قرن 12 توسط نجیب زاده محلی تاسیس شد, ارنهالم اول گلونیچ, که قلعه خود را برای تبدیل به یک صومعه داد. محل اختصاص داده شده به سنت اندرو در دهه 1120 برای اشغال اماده بود. این صومعه در سالهای 1220 و 1275 و 1313 دچار حریق شد اما در اواخر قرن 15 و ترکهای غارتگر در سال 1532 به دست مجارهای مهاجم به شدت ویران شد اگرچه باعث ویرانی در مناطق اطراف شد. بعدها در قرن 16 اصلاحات و گسترش لوترانیسم باعث مشکلات بیشتر, یک روند که تنها شروع به معکوس از 1575 با انتصاب ابوت جورج اندریاس (1575-1585) از نیدرالتایچ ابی. ابی همچنین در طول جنگ سی ساله دچار خسارت شد.

از قرن 17 بعد با این حال شرایط مطلوب تر اجازه توسعه و نوسازی از محل در سبک باروک, عمدتا در گلینک با ابوت روپرت دوم فریساف فون نودگ مرتبط (1709-1735). ابوت ولفگانگ هافمیر, به خوبی به عنوان یک واعظ و استاد در دانشگاه سالزبورگ شناخته شده, دفتر در زمان 1762. او راهب گذشته بود: صومعه تحت جوزف دوم در 21 مه 1784 منحل شد.

پس از یک دوره کوتاه از استفاده به عنوان یک پادگان, ساختمان به اسقف لینز به عنوان یک اقامتگاه تابستانی داده شد. که در 1832, به دعوت اسقف سپس, یک جامعه از خواهران سالسیان از وین در زمان اقامت. هیچ تازه کار جدیدی پس از حدود سال 1950 وارد جامعه نشد و صومعه سرانجام در سال 1977 بسته شد. از زمان انحلال وظایف محدود توسط کشیش اهل محله انجام شده بود, اما از 1950 توسط سفارش مبلغ قلب عیسی انجام شد, که حل و فصل و اجرای خانه پسران در اینجا از زمان. محل امروز نیز یک موزه از اشیای مذهبی جای, گلدوزی کلیسایی و غیره.

کتابخانه

مشکلات مداوم پیش روی ابی در وضعیت تخلیه شده کتابخانه خود منعکس شد که در سال 1599 فقط شامل 110 کتاب چاپی و 150 نسخه خطی بود. با این حال, در رفاه نسبی دوره از اواسط قرن 17 به بعد, کتابخانه بزرگ شد, کسب در میان چیزهای دیگر نسخه خطی از گلینکر ولتکرونیک. این یک نسخه خطی روشن توصیف تاریخ جهان بر اساس کتاب مقدس است. این کتیبه در اواسط قرن 14 تولید شده و حاوی کتیبه ای است که در سال 1712 در گلینک قرار دارد. این نسخه خطی در حال حاضر مستندات 472 از کتابخانه دانشگاه لینز.

منابع: ویکیپدیا