ارمتو دو پولیورنس یکی از به اصطلاح قلعه های کاتار است. این قلعه بر روی خار سنگی بالای دره بولزان و روستاهای لاپرادل و پولیورنس قرار دارد. مسیری از اکستات به قلعه وجود دارد.
این قلعه قبل از اینکه توسط ملکه اراگون در سال 1162 خریداری شود به صومعه سنت میشل دو کوکسا تعلق داشته است. به عنوان اموال اراگونز در خارج از قلمرو ویران شده توسط صلیبیون در طول جنگ های کاتار بود. بنابراین مانند کویربوس پناهگاهی برای کسانی بود که از دست نیروهای مهاجم فرار می کردند. کسانی که در زمان پناه وجود دارد شامل هر دو کاتارها و فیات, به این معنا که کسانی که اموال خود را به دلیل مخالفت خود را به مهاجمان ضبط کرده بود. این اشراف شامل اشراف بالا مانند گیوم دو پیرپرتوز بود.
پولیورنس مدتی قبل از سال 1255 به فرانسوی ها واگذار شد. پس از 1258 در اختیار داشتن خود را توسط تاج فرانسه توسط پیمان کوربیل تصویب شد, زمانی که مرز اراگون به جنوب منتقل شد. در سال 1260 توسط 25 گروهبان پادگان شد. این توسط نیروهای اسپانیایی در گرفته شد 1635, اما تمام اهمیت استراتژیک پس از پیمان پیرنه در از دست داده 1659 زمانی که مرز حتی بیشتر جنوب به موقعیت فعلی خود در امتداد تاج پیرنه منتقل شد.
در قرن 13 متعلق به اربابان فنویل بود. با دفاع از پیر کاتالا و مهمتر از همه توسط گیوم دو پیرپرتوزه در برابر حمله سیمون دو مونتفورت و جانشینانش تا پایان جنگهای صلیبی مقاومت کرد. پس از سال 1243 صاحبش راجر کاتالا پسر پیر بود اما مانند کرریبوس توسط چابرت دو باربیرا از فرمانده نظامی کاتار که اخرین کسی بود که از هدف اکسیتان دفاع کرد.
شماس های متعدد کاتار پس از سقوط مونتسگور به اینجا پناه بردند. تصور می شود که قلعه سرانجام مجبور به تسلیم شد (احتمالا تقریبا همزمان با کوریبوس) ج 1255.
