اسکاریو

اسکاریو شهری در پارک ملی Cilento و Vallo di Diano، بزرگترین بخش از San Giovanni a Piro و یک مقصد گردشگری مهم به دلیل کیفیت آب و موقعیت آن است. فرضیه های زیادی در مورد منشأ نام اسکاریو توسط دانشمندان مختلف توپونیومی مطرح شده است. برخی می خواستند نام فعلی را از واژه یونانی Skariòs = کارخانه کوچک کشتی گرفته و برخی دیگر می خواستند Scario را از "تخلیه بار" استخراج کنند، با توجه به این که در گذشته در نبود راه های ارتباطی زمینی معمولی و مناسب، حمل و نقل منحصراً از طریق دریا و با استفاده از کشتی های بادبانی بزرگ انجام می شد و مکانی که در آن بارگیری و تخلیه انجام می شد "scario" نامیده می شد که با "تخلیه" ترکیب می شد. بر اساس سنت محلی در حدود سال 1000 قبل از میلاد مسیح عده ای از اقوام سابلی وارد این مناطق شده و با جذب آب و هوای معتدل و زیبایی محل گله های خود را حمل کرده و محراب الوهیت خود را برپا می کردند. آنها حدود پنج قرن در این مکان ها باقی می ماندند، یعنی تا آغاز گسترش بزرگ استعماری هلنی در جنوب ایتالیا. در 470 ق.م. یونانیان کلیستن، در جستجوی زمین‌های جدید برای کشت و کار و مکان‌های فرود جدید برای تجارت خود، توسط طوفان خشمگینی در مارینا دل اولیوو پرتاب می‌شدند و سابلی صلح‌آمیز را فراری می‌دادند و آنها را مجبور می‌کردند به آن پناه ببرند. کوهها. کلیستنس که جذابیت منظره بسیار شبیه سرزمین مادری را به خود جلب کرده بود، در همانجا با همراهانش ساکن می شد و به روستای کوچکی زندگی می بخشید که نام اسکایوس را به آن می داد. "نامطلوب"، "نامطلوب" "، که به وضوح نشان دهنده شرایط غم انگیز کشتی غرق شده است. وجود این شهرک بسیار قابل اعتماد است زیرا در سال 1924 در حفاری هایی که برای ساخت گورستان اسکاریو انجام شد، برخی از یافته های باستان شناسی مربوط به زمان های بسیار دور در Marina dell'Olivo یافت شد. گشت‌های مختلف از بندر اسکاریو به یکی از جذاب‌ترین مکان‌های پارک می‌روند: Punta degli Infreschi. ساحلی که از اسکاریو تا مارینا دی کامروتا می رود پر از غارهای کارست است، یاروهایی که فقط از دریا و برج های دیده بانی می توان به آنها دسترسی داشت. علاوه بر این، آبهای این بخش از خلیج بسیار شفاف و سرشار از گیاهان و جانوران دریایی است که احتمالاً به دلیل ماهیت کارستی سنگ‌ها و در نتیجه وجود چشمه‌های آب شیرین زیر آب در دماهای پایین‌تر است.