املاک مسکن زیمنس اشتاد

املاک مسکن زیمنس اشتاد (گرورسیدلونگ زیمنسشتات) یک جامعه مسکونی غیرانتفاعی در منطقه شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف است. این یکی از شش املاک مسکونی مدرنیست در برلین است که در جولای 2008 توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شد.

این بنا بین سالهای 1929 و 1931 تحت طرح جامع معمار هانس شارون ساخته شده است. هفت معمار برجسته دوران ویمار شرکت کردند: شارون, فرد فوربات, اتو بارتینگ, والتر گروپیوس, پل رودلف هنینگ, و هوگو هرکرینگ. نام مستعار رینگسیدلونگ از انجمن این معماران با مجموعه حلقه در.

فضاهای باز توسط معمار منظر مدرنیست لبرخت میگه طراحی شده است.

بر خلاف دیگر پروژه های مسکن عمومی قابل توجهی از زمان, که تحت حمایت دولت گهاگ تعاونی تولید شد, زیمنس اشتاد توسط یک تعاونی مسکن خصوصی به عنوان مسکن کارگر برای کارخانه برق در نزدیکی زیمنس ساخته شد, که به کار 60,000 کارگران. خیابان ها و میادین حل و فصل برای مهندسان نامگذاری شد, فیزیکدانان و مخترعان که عملکرد به موفقیت زیمنس نقره کمک.

شکل این شهرک نقطه عطفی در تفکر شهری بود که مارتین واگنر برنامهریز شهر برلین پروژه ای به سبک باغ شهر با باغ های جداگانه را به نفع بلوک های مسکونی چند طبقه متراکم تر رها کرد.