اولیو راویس

Ravece یک درخت زیتون باستانی بومی ایرپینیا از اوایل قرن شانزدهم است. این زیتون گرانبهایی به حساب می‌آید که به دلیل ویژگی‌های ارگانولپتیکی آن مورد قدردانی قرار می‌گیرد.حضور مستند از سال 1500 در ایرپینیا جایی که از نظر اهمیت با Ogliarola برابری می کند. تقریباً به طور انحصاری در استان Avellino رشد می کند. این گیاه نسبتاً روستایی با قدرت متوسط است. شاخ و برگ، با رنگ معمولی خاکستری مایل به سبز، متراکم و فشرده است. به دلیل خود عقیم بودن باید از گرده افشان هایی مانند پندولینو و مورینو استفاده کرد. دروپ ها از نظر اندازه متوسط تا بزرگ هستند.بهره وری فراوان و ثابت است، در حالی که بلوغ دیر است. روغنی متوسط به پایین (15-6%)، اما روغن آن به دلیل کیفیت خوب آن مورد قدردانی قرار می گیرد. رنگ دوم زرد مایل به سبز، با رایحه ای میوه ای و طعمی کاملاً تلخ و تند است. نت هایی از گوجه سبز، کنگر فرنگی، گیاهان دارویی و گاهی بادام دارد.