کو تاروتائو جزیره ای است که در منتهی الیه جنوب تایلند، در سواحل ساتون و نزدیک مرز دریایی با مالزی واقع شده است. این بزرگترین جزیره در پارک ملی دریایی تاروتائو است که شامل 51 جزیره در دریای آندامان است.نام "تاروتائو" از یک کلمه محلی به معنای "قدیمی، بدوی و مرموز" گرفته شده است. این نام کاملاً نمای جزیره را با جنگل های سرسبز استوایی، کوه های ناهموار، آب های شفاف کریستالی و سواحل سفید متروک آن منعکس می کند.چشم انداز جزیره تحت سلطه کوه های شیب دار پوشیده از جنگل های متراکم است. ارتفاع بلندترین نقاط آن به 700 متر می رسد. سمت غربی جزیره با سواحل شنی طولانی و خلیج های آرام مشخص می شود، در حالی که ساحل شرقی بیشتر صخره ای و وحشی است.کو تاروتائو به خاطر تنوع زیستی اش معروف است. این جزیره علاوه بر طیف گسترده ای از گیاهان گرمسیری، زیستگاه گونه های جانوری بسیاری از جمله میمون ها، مارمولک های مانیتور، لاک پشت های دریایی و انواع زیادی از پرندگان است. بستر دریاهای غنی اطراف جزیره با تنوع شگفت انگیزی از حیات دریایی پر شده است که آن را به مقصدی محبوب برای غواصی و غواصی تبدیل کرده است.با وجود زیبایی های طبیعی، این جزیره تاریخ تاریکی دارد. در طول جنگ جهانی دوم، از آن به عنوان اردوگاه زندانی برای مجرمان سیاسی استفاده می شد. بسیاری از زندانیان بر اثر شرایط سخت و بیماری جان خود را از دست دادند و این جزیره به «آلکاتراز تایلند» معروف شد.اما امروزه این جزیره مکانی آرام و آرام است. هیچ جاده و وسیله نقلیه موتوری در جزیره وجود ندارد و تنها راه رفت و آمد پیاده یا دوچرخه است. برخی از امکانات توریستی در جزیره از جمله یک استراحتگاه کوچک و مرکز بازدیدکنندگان وجود دارد، اما به طور کلی جزیره توسعه نیافته است و احساس بسیار آرام و اصیل را حفظ می کند.به طور خلاصه، کو تاروتائو یک بهشت واقعی برای دوستداران طبیعت و کسانی است که به دنبال خلوتگاهی به دور از شلوغی و شلوغی دنیای مدرن هستند.
