هنگامی که دریاچه مصنوعی ایجاد شد، آب ها یک شهر کوچک را زیر آب بردند و همه ساکنان مجبور به تخلیه شدند. برای تولید انرژی هیدروالکتریک تصمیم گرفته شد از دریاچه های Resia di Curon و San Valentino alla Muta بهره برداری شود. ایجاد یک دایک بزرگ دو دریاچه قبلی را متحد کرد و روستاهای کورون و بخشهایی از ریسیا و همچنین روستاهای باستانی آرلونگ، پیز، گورف و استوکرهوفه را زیر آب برد. ساکنان این روستاها مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شدند. در تابستان سال 1950 این پروژه تکمیل شد، ساختمان ها ویران شدند و در نهایت در آب غوطه ور شدند. تنها برج کلیسای رومی، متعلق به قرن چهاردهم، نجات یافت زیرا تحت حفاظت بنای تاریخی قرار گرفته است.بسته به سطح آب، بالای برج ناقوس همچنان قابل مشاهده است. این رویداد توسط افسانه های بسیاری احاطه شده است، اما این تنها دلیلی نیست که چرا دریاچه مقصد محبوبی برای سفرها و گشت و گذار است.افسانه ها حاکی از آن است که در روزهای خاصی حتی امروز صدای زنگ های برج ناقوس از کف دریاچه به گوش می رسد.
