متولد در سال 1917 به عنوان "مدنی موزه از Risorgimento" شهر موزه در زمان بحرانی هر دو نظامی و اجتماعی شرایط را برای ادامه جنگ جهانی اول با اعلام هدف در سطح آموزشی به "ایجاد حتی در نسل جوان ایده پدری".
در یک پروژه فرهنگی توسط آنتونیو Locatelli و Locatelli Milesi در سال 1933 موزه از Risorgimento و سنگهای قیمتی قرار دارد در ستاد مرکزی این دانشگاه پس از افتتاح آن در سال 1917 منتقل شد و دوباره مجهز در ساختمان ونیزی artillerymen داخل نگه دارید. در میان اصلی نوآوری است که تاکید ما بر روی حوادث و محلی شخصیت های یک بخش اختصاص داده شده به جنگ جهانی اول ارائه شده به عنوان بسته شدن Risorgimento اما بالاتر از همه چشم انداز فاشیستی از تاریخ: جنگ های استعماری به عنوان یک بازسازی از امپراتوری روم و تاریخی ضرورت ایتالیا برای جنگ به عنوان یک "پاکسازی" برای مردم ایتالیا Risorgimento در اندازه آن mitopoietica, eroicizzata و به دور از بعد اجتماعی.
نوسازی موزه در برگامو در سال 1959 نمی انحراف از تم ها از پایه و اساس آن با خط قبلی میهنی جشن توجه به بافت محلی آن, اما, ظهور مقاومت به عنوان تفسیر یک صد ساله مبارزه در برابر اتهام حیوانیت آلمان در حالی که دوره فاشیستی وجود ندارد اگر ما رد جنگ های استعماری و یک بخش اختصاص داده شده به آنتونیو Locatelli.
در سال 1997 پس از بیست سال از بسته شدن, شده بازگشایی شد به عنوان یک موزه تاریخی شهر برگامو" در صومعه سان فرانچسکو با یک مجموعه موقت تا 7 مه 2004 به مناسبت انتقال در بازسازی خانه از سنگ و جدید و تغییر نام با توجه به توجه نسبت به کل قلمرو مخالف: تاریخی موزه برگامو.
که در 2014, به مناسبت یک روز شده در قابل توجهی از نمایشگاه و مجموعه, موزه بازگشایی به عموم مردم است و پس از مائورو Gelfi به نام, مدیر از 1997 به 2010.
