بنونتو و مصر

آثار حفظ شده در خاک شهر، در داخل موزه دال آرکوس (ساختمان دولتی) بیشتر در سال 1903، در حفاری های انجام شده در زیر بخش شمالی دیوارهای لومبارد، نزدیک کلیسای سنت آگوستینو، یافت شد. موزه Sannio، آنها از یک جفت ابلیسک گرانیتی مصری با کتیبه های هیروگلیف تشکیل شده اند (که یکی از آنها در Piazza Papiniano به نمایش گذاشته شده است، دیگری مثله شده). در بیست و یک مجسمه از مصالح، سبک و منشأ مصری، سپس چهار مجسمه مصری از مصالح مصری و ضرب‌تراشی مصری هلنیستی و دوباره سه قطعه از نقش برجسته‌های مرمری با نمایش‌هایی به سبک مصری خالص وجود دارد.در خاتمه، چهار اثر سنگ مرمر منفرد به سبک هلنیستی-رومی شایستگی ذکر مهمی را دارند، یکی از آنها (قطعه مجسمه ایسیس بر تخت سلطنت) در یک ملک خصوصی شهر، و سه اثر در موزه باراکو در رم (دو مورد) نگهداری می شوند. ابوالهول های قبل از بطلمیوس و ابوالهول متأخر). بدون اینکه بخواهم "Bue Apis" را فراموش کنم که انتساب آن مشکوک است. اما در پس زمینه پیوند مصری و سامنی، آیین الهه ایسیس باقی مانده است. عمدتاً در سال 88 بعد از میلاد توسعه یافت. در زمان امپراتور دومیتیان شاهد گرانبهای آن را می‌توان در ابلیسک گرانیت قرمز سینه که از سال 1872 در پیاتزا پاپینیانو قرار دارد، یافت. حتی قبل از آن در Piazza Duomo (از سال 1597) واقع شده بود. ابلیسک حدود 3 متر ارتفاع و 2.5 تن وزن دارد. از 4 بخش تشکیل شده است که بدون شکاف های مهم دوباره جمع شده اند: فقط بخش های کوچکی از پایه و هرم قله وجود ندارد. چهار چهره با خطوط هیروگلیف پوشانده شده است که در آنها می توان کارتوش دومیتیان و نام بنیانگذار معبد، لوسیلیوس لوپوس خاص را تشخیص داد. کتیبه ها به لاتین و یونانی بر روی پایه ترجمه شده است. این کتیبه ها با توجه به ترجمه شیاپارلی به این صورت است. در وجه اول می توان قدردانی کرد: «را اورو جوانی که سقوط کرد (مردم بربر) - اورو، پیروز ثروتمند در سال، بزرگ پیروزی، سزار خودکامه، پادشاه مصر علیا و سفلی (جنوبی و شمالی) دومیتیانوس، او که برای همیشه زندگی می کند، از دو کوه گرانیت قرمز (سینا) آورده و به خانه خود در روم که بر دو جهان حکومت می کند، آمد. در مورد دوم: «سوگند ایسیس، مادر الهی، ستاره صبح، ملکه خدایان، بانوی بهشت، در معبدی (؟) که برای او برپا کرد (برای او آورده و آورده بود) این بنای تاریخی (این ابلیسک). ) در میان خدایان - شهر خود - Beneventus (Benevento)، دستور داد (ابلیسک) فرمانروای دو جهان Domitianus - برای همیشه زنده باشد؛ ابلیسک به نام لوسیلیوس روفوس را با شادی بلند کردند. در سال سوم: "در سال هشتم، تحت عظمت اورو، ثور، پادشاه مصر علیا و سفلی (شمال و جنوب) ستاره محبوب همه خدایان، پسر خورشید، ارباب درشت های دو منطقه. - Domitianus زنده ماندن برای همیشه، برای Isis، بانوی بزرگ Beneventus (Benevento) و خدایان آسمان او Lucilius Ruphinus بنای شایسته ای ساخت، او دستور داد تا ارباب دو جهان را بیاورند. و سرانجام، در مورد آخر اینها: "برای ایزیس، مادر بزرگ الهی، چشم خورشید، این بنای تاریخی در میان خدایان شهر خود Beneventus (Benevento)، بانوی آسمان، فرمانروای همه خدایان، دختر خورشید. او دستور داد تا آن را بپوشند، دومینیتیانوس که برای همیشه زندگی می کند، لوسیلیوس روپ(h)ius pose. Bonum felix faustumque sit. سپس با قدم زدن در تالارهای کلیسای سانتا سوفیا، با تالار داعش یا بخشی که به آثار باستانی مصر اختصاص داده شده است، برخورد می کنید. اثاثیه مقدس متعلق به معبد الهه در تالار نگهداری می شود. معبد الهه، در واقع. مکان باستانی آن مرموز باقی مانده است. با این حال، از آنجایی که بیشتر یافته‌ها در منطقه اطراف Duomo آشکار شد، می‌توان فرض کرد که این مکان مطمئن‌ترین مکان است. اما احتمالاً حداقل سه معبد دیگر در شهر وجود داشته است: یک پناهگاه باستانی، یکی از اوزیریس و ساختمان‌های بعدی. اما ایسیس خیلی بیشتر است: حتی می توان او را جد "جادوگران" در نظر گرفت. تصادفی نبود که به آن "غنی از اسرار" نیز می گفتند. مجسمه Bue Apis (واقع در ابتدای Viale San Lorenzo، در سمت راست) که به او تقدیم شده است، بر اساس افسانه ها، هلال ماه را در کنار خود دارد که جادوگران Benevento در نور آن پرواز کردند. جادو و جادو و بنابراین، غیبی که خود را در تمام رمز و راز خود نشان می دهد، بلکه مادری مهربان و زنی با رحمت بی پایان است. برای ادامه مسیر آیسیاک، اجازه دهید یک کشف خوش شانس را به یاد بیاوریم که مربوط به سال 1903 است، که محرابی را که به او اختصاص داده شده بود، آشکار کرد. در بالای آن یک مار مارپیچ (افعی طلایی) حک شده بود، همان حیوانی که لومباردها هنگام ورود به بنونتو آن را می پرستیدند. اما این همه ماجرا نیست: دو کیلومتر دورتر. تقریباً از مرکز مسکونی سنت آگاتا دی گوتی، تپه‌ای به نام «آریلا» قرار دارد که همیشه منبع کنجکاوی برای ویژگی‌های هرم‌مانندی بوده است که آن را از محیط اطراف خارج می‌کند و در عوض، نرم و گرد است. شکل ها. با "زوم" با برنامه Google Earth تا ارتفاع 1200 متری، تصویری به دست می آید که به وضوح چهره های مختلف "هرم" را برجسته می کند، که با شکست متفاوت نور در طرف های مختلف تقویت می شود. برای برخی، این شکل گیری می تواند چنین ویژگی هایی را فقط توسط اعجوبه طبیعت ارائه می دهد. از سوی دیگر، برخی دیگر حتی فرازمینی ها و فضاپیماها را زیر سوال می برند. اما کسانی هم هستند که معتقدند در زیر یک لایه سطحی خاک و آوار چیزی وجود دارد که نتیجه کار انسان است. سازندهای بسیار شبیه به سازندهای سنت آگاتا دی گوتی در ویسوکو در بوسنی هرزگوین یافت می شوند. با گفتن این، اگر واقعاً بخواهیم، همیشه بر مبنای نظری، به این فرضیه ادامه دهیم که تپه «آریلا» در واقع یک اثر انسانی است، احتمالاً مکان زمانی آن بسیار زودتر از خود تمدن روم است. مشکوک به بودن در آنجا. دلیل ساده است: Saticula که در آن زمان تقاطع مهم ترافیک رومی بود، توسط منابع به خوبی توضیح داده شد: ساختن هرم به سبک مصری توسط رومی ها در قلم های آن زمان به رسمیت شناخته شده بود. اما این بدان معنا نیست که رومی ها آن را نمی شناختند. این می تواند انتخاب دومیتیان، امپراتور بین سال های 81 تا 96 بعد از میلاد را توضیح دهد که یکی از پیروان فرقه ایسیس، معبدی به افتخار او ساخته بود که اکنون ناپدید شده است. نکته جالب این است که او آن را در بنونتو ساخته است. چرا کسی که اهل رم بود و حرفه سیاسی خود را در آنجا توسعه داد، فرقه خود را دقیقاً در بنونتو متمرکز کرد؟