بیکاری (ویچر به گویش فوگیا) یک شهر ایتالیایی با 2757 نفر ساکن در استان فوگیا در پوگلیا است. در زیرپنینو داونو بالا می رود. در قلمرو بیکاری, حل و فصل نوسنگی در بالاترین ارتفاع پوگلیا کشف شد, در بیش از 700 متر از سطح دریا در بوشتو, در امتداد بانک جریان ارگانو, چند کیلومتر از شهر فعلی.
ریشه های هسته مسکونی بیکاری باید بین سالهای 1024 و 1054 توسط بیزانس های کاتاپانو باسیلیو بوان گذاشته شود شواهد مربوط به دوران برج استوانه ای است,
برج بیزانس بیکاری برج بیزانس بیکاری این بخشی از یک سری از پایگاه های نظامی ساخته شده برای دفاع بهتر از طریق تریانا است, یک شریان اتصال مهم برای ترافیک و تجارت بین ایرپینیا و تاوولیر.
نام ویکاری (بیکاری) اولین بار در عملی در اوت 1054 ظاهر شد که بیوه سیکلگیتا دارایی های خود را به صومعه سن پیترو در ولگانو اهدا می کند.
پس از پیروزی بر بیزانس در رودخانه اولیونتو, یک افسر نورمن ارتش رابرت گویسکارد, بت پرست خاص, در اختیار داشتن بیکاری و جو در زمان و تقویت هسته ساکنان بدوی تشکیل شده در سایه برج, ساخت تبدیل به یک "شهرستان غنی شده".
خود پاگانو از تولد "اسقف" جدید در بیکاری طرفداری کرد و به عنوان اسقف خود کشیشی به نام بندیتو قرار داد که توسط پاپ الکساندر دوم با گاو نر 1067 عزل خواهد شد. گوگلیلمو دالتاویلا نوه رابرت گویسکارد از گسترش هسته مسکونی به سمت پورتا پوزی و بزرگ شدن قلمرو بیکاری حمایت کرد. تحت گوگلیلمو دو ریکاردو, بیکاری یک بارونی از شهرستان سیویتات شد.
در عصر سوابی, پس از مرگ فردریک دوم, قلعه توسط کنراد چهارم به جیووانی مورو داده شد, بنده مسلمان پدرش. پس از مرگ کنراد, جان گذشت به سمت بی گناه چهارم قرار دادن خود در برابر مانفردی سیسیل: در نامه ای از نوامبر 3, 1254, پاپ تایید به جیووانی مورو برخی از اموال, از جمله قلعه بیکاری و کاستروم کالاتابیانو, در ازای که جان تا به حال برای تضمین, در صورت لزوم, کمک نظامی برای دفاع از پادشاهی سیسیل.
