تئاتر ققنوس

تئاتر La Fenice تنها سالن در جهان است. در قرن نوزدهم، این شهر خانه نمایش های جهانی متعددی از آثار روسینی (تانکردی، سیگیسموندو، سمیرامید)، بلینی (I Capuleti e Montecchi، Beatrice di Tenda)، دونیزتی (بلیساریو، پیا د تولومی، ماریا د رودنز)، وردی بود. (ارنانی، آتیلا، ریگولتو، لا تراویاتا، سیمون بوکانگرا). حتی در قرن گذشته بزرگ و egrave; به تولیدات معاصر توجه شده است، با نمایش های جهانی مانند «پیشرفت چنگک» اثر استراوینسکی، «پیچ پیچ» اثر بریتن، «لانجلو دی فوکو» پروکوفیف، «نتولرانزا» از نونو، «هیپریون مادرنا» و اخیراً «انتفورنگ ایم کونزرتساال» اثر کائوگل، انتفورنگ ایم کونزرتساالنیور، اثر کائونگل، سوئرگنی. اثر موسکا، قاتل کلمات اثر آمبروسینی. با ظرفیت هزار صندلی، آکوستیک عالی (که بعد از بازسازی اخیر پس از آتش سوزی ویرانگر سال 1996 بیشتر بهبود یافته است)، ارکستر ثابت و گروه کر متشکل از 98 و 66 عناصر، مخاطبان بین المللی زیادی که به منطقه معمولی محلی، Fenice اضافه می کند. هنوز به عنوان یک مرکز تولید از اهمیت اولیه، با بیشتر ایستاده است. از صد اجرای اپرا در سال، یک فصل سمفونیک مهم که به رهبران ارکستر بین‌المللی سپرده شده است (همکاری‌های مکرر با میونگ وون چونگ، ریکاردو چایلی، جفری تیت، ولادیمیر تمیرکانوف، دیمیتری کیتاجنکو، سیکل‌های کامل سمفونی‌های بتهوون را به یاد می‌آوریم. ، شومان، برامس، مالر و توجه به رپرتوار معاصر، به ویژه رپرتوار ونیزی، با نونو و مادرنا)، اجراهای باله و کنسرت های موسیقی مجلسی.