تالامون

اولین خبری که در مورد تالامون داریم از یک هسته اتروسکی باستانی به نام Tlamu صحبت می کند که در نزدیکی تپه Talamonaccio قرار داشت. قدمت معبد Talamonaccio به این دوره (قرن 4 قبل از میلاد) برمی‌گردد که امروزه بقایای پایه‌ها و پدینت باشکوه تالامون که نمایانگر اسطوره "هفت با تبس" است (توسط آیسخولوس 467 قبل از میلاد) باقی مانده است.در 225 ق.م. در تالامون، دقیقاً در محل پوجیو اوسپدالتو، نبرد بین رومی ها و گول ها درگرفت. گول ها از اتحاد بین جمعیت های مختلف تشکیل شده بودند، آنها توسط پادشاهان Concolitano و Aneroesto رهبری می شدند و هدف آنها پیوستن به سربازان کارتاژین برای لشکرکشی به رم بود. با این حال، دو ارتش نتوانستند به هم برسند زیرا رومی‌ها به فرماندهی گایوس آتیلیوس رگولو و لوسیوس آمیلیوس پاپوس، گول‌ها را در نبرد تالامون نابود کردند، جایی که شاه آنروستو و کنسول گایوس آتیلیوس رگولو نیز جان خود را از دست دادند. تالامون بعداً با اشاره به کمکی که به ماریوس کرد، در بازگشت از تبعید آفریقایی خود برای سازماندهی ارتش و لشکرکشی علیه سیلا به یاد می‌آورد. کمکی که تالامون گران پرداخت کرد، چون تلاش ماریو شکست خورد، نیروهای سیلا خشونت خود را علیه کسانی که به رقیب او کمک کرده بودند معطوف کردند و تالامون با ساکنانش در سال 82 قبل از میلاد به طور کامل نابود شد.در بسیاری از سال های بعدی تالامون هیچ اثری در منابع تاریخی وجود ندارد. ما باید تا حدود سال 1000 صبر کنیم، زمانی که بندر آن توسط صومعه سن سالواتوره خریداری شد و متعاقباً تحت کنترل Aldobrandeschi سانتا فیورا قرار گرفت. در این دوره قلعه برای دفاع از بندر ساخته شد. در سال 1303 آلدوبراندسکی به جمهوری سینا یک سری حقوق بر بندر اعطا کرد، در ازای گسترش روکا. از سال 1356 تا 1364 تالامون لحظه گذرا از رونق را تجربه کرد، در واقع به بندر تجاری فلورانس تبدیل شد و بر اساس معاهده ای بین سیه نا و فلورانس، جمهوری متعهد شد که بندر را در اختیار بازرگانان فلورانسی قرار دهد و از آن مراقبت کند. تعمیر و نگهداری جاده ای که از طریق پاگانیکو به سیه نا و فلورانس منتهی می شد، اطمینان حاصل کرد که در طول مسیر هتل ها و مبادلات اسب وجود دارد. متعاقباً با نزدیک شدن بین فلورانس و پیزا، تالامون اهمیت خود را از دست داد.در 3 ژوئن 1367 پاپ اوربان پنجم (دویستمین پاپ کلیسای کاتولیک) با کشتی های خود (23 گالری) در تالامون، در سفر بازگشت به رم پس از دوره آوینیون توقف کرد. کرسی پاپ پس از 58 سال به رم بازگشت، حتی اگر بازگشت قطعی نبود، زیرا در سال 1370 شورش های جدید پاپ را مجبور به بازگشت به آوینیون کرد. اسارت آوینیون تنها در سال 1377 به طور قطعی پایان یافت.بین سال‌های 1410 و 1414 تالامون به قلمرو پادشاه ناپل لادیسلائو دی دورازو تبدیل شد، در سال 1526 توسط آندریا دوریا فتح شد.در تاریخ تالامون نمی توان از دریاسالار بارتولومئو پرتی (1504-1544) نام برد. او که در دوره‌ای زندگی می‌کرد که در آن دریای تیرنین توسط دزدان دریایی باربری هجوم آورده بود، او نقشی برجسته در دفاع از تالامون و تمام مسیحیت ایفا کرد، حتی مورها را در مخوف‌ترین سنگرهایشان تعقیب و شکست داد. او به قدری مورد نفرت دشمنان کورسی خود بود که پس از مرگش، در جریان یورش دیگری به تالامون، افراد خیرالدین بارباروسا به دنبال قبر او رفتند و بقایای فانی جسد او را خشمگین کردند.در سال 1548 پیترو کاتانئو از طرف جمهوری سیه نا مامور شد تا استحکامات تالامون را برای مقاومت در برابر حملات دزدان دریایی بازسازی کند، اما در سال 1557 این قلمرو توسط اسپانیا به کوزیمو اول دی مدیچی واگذار شد و تالامون بخشی از ایالت پرزیدی شد. در سال 1802 به پادشاهی تشکیل دهنده اتروریا منتقل شد. در سال 1815، با معاهده وین، بخشی از دوک نشین بزرگ توسکانی شد. و در سال 1860 به پادشاهی ایتالیا ضمیمه شد. همچنین در سال 1860 گاریبالدی در سفر هزار نفری به تالامون توقف کرد تا آب و سلاح تهیه کند.