ترابوکی

ترابوکو (در انواع آبروزو و مولیز که ترابوکو، تعادل یا تراوکو نیز نامیده می‌شود) یک ماشین ماهیگیری باستانی است که در سواحل گارگانو، مولیز و آبروزو به‌عنوان یک میراث به یاد ماندنی توسط پارک ملی گارگانو محافظت می‌شود و در آدریاتیک تحتانی گسترده است.به گفته برخی از مورخان آپولیایی، تربوشت اختراعی است که توسط فنیقی ها وارد شده است. قدیمی‌ترین تاریخ وجود مستند به قرن هجدهم بازمی‌گردد، دوره‌ای که ماهیگیران آبروزو مجبور بودند برای ابداع روشی برای ماهیگیری که تابع شرایط آب و هوایی و دریای آن منطقه نباشد، نبوغی داشته باشند. سرریزها در واقع به شما امکان می‌دهند بدون نیاز به رفتن به دریا ماهیگیری کنید: با استفاده از مورفولوژی صخره‌ای برخی از مناطق ماهیگیری ساحل، آنها در برجسته‌ترین نقطه‌ها و دماغه‌ها ساخته شده‌اند و تورها را به سمت دریا بیرون می‌دهند. از طریق سیستمی از بازوهای چوبی به یاد ماندنی.تربوشت به طور سنتی با چوب کاج حلب، کاج معمولی در سراسر آدریاتیک میانه ساخته می شود. این به این دلیل است که با توجه به انتشار آن در منطقه، یک ماده تقریباً پایان ناپذیر است، قابل قالب‌گیری، مقاوم در برابر شوری و الاستیک (سرریز باید در برابر تندبادهای قوی میسترال که آدریاتیک تحتانی را می‌کوبد) مقاومت کند. برخی از سرریزها در سالهای اخیر بازسازی شده اند، همچنین به لطف بودجه عمومی مانند قانون منطقه ای آبروزو شماره 99 مورخ 16/9/1997، اما مدت هاست که کارکرد اقتصادی خود را از دست داده اند که در قرن های گذشته آنها را به منبع اصلی امرار معاش تبدیل کرده است. کل خانواده های ماهیگیر، در ازای آن نقش نمادهای فرهنگی و جاذبه گردشگری را به دست می آورند. برخی از ترابوکی ها حتی به رستوران تبدیل شده اند. اصطلاح ترابوکو با synecdoche از تور فوق الذکر یعنی از تله گرفته شده است و این که در مرغداری نیز به کار می رود و مترادف با تله است به دلیل نوع ماهیگیری است یعنی ماهی به داخل می افتد. یک تله.تکنیک ماهیگیری، هر چند بسیار موثر، در چشم است. این شامل رهگیری، با شبکه های محکم بافته شده، جریان ماهی است که در امتداد دره های ساحل حرکت می کند. سرریزها در جایی قرار می گیرند که دریا عمق مناسبی داشته باشد (حداقل 6 متر)، و نزدیک به نقاط صخره ای که عموماً به سمت جنوب شرقی یا شمال غربی جهت گیری می شوند، ساخته می شوند تا بتوانند از جریان ها استفاده کنند.تور (که از نظر فنی یک تور تعادل است) به لطف سیستم پیچیده ای از وینچ ها به داخل آب فرو می رود و به همین ترتیب بلافاصله به سمت بالا کشیده می شود تا صید را بازیابی کند. حداقل دو مرد وظیفه بسیار دشوار فعال کردن وینچ‌هایی را که مسئول مانور دادن به تور غول‌پیکر هستند، بر عهده دارند، در سرریزهای کوچک سواحل مولیز و آبروزو، وینچ اغلب به صورت الکتریکی کار می‌کند. به طور معمول چهار مرد (که وظیفه مشاهده ماهی و مانور دادن را دارند) روی سرریز کار می کنند که به عنوان "سرریز" شناخته می شود.سرریزها یک عنصر مشخص از چشم انداز ساحلی آدریاتیک پایین هستند. با این حال، حضور آنها در امتداد دریای تیرنین نیز تأیید شده است.سرریزها در سراسر سواحل استان چیتی که از آنجا سرچشمه می‌گیرند، آنقدر زیاد است که به اصطلاح Costa dei Trabocchi زندگی می‌کند، که دقیقاً از اورتونا تا واستو امتداد دارد.با این حال، ترابوکی ها در جنوب بیشتر، بین سواحل مولیز و آپولیا در سواحل گارگانو، به ویژه در منطقه بین Peschici و Vieste، جایی که آنها را "trabucchi" می نامند، گسترده هستند و حتی توسط پارک ملی گارگانو محافظت می شوند.