توره دل گرکو و هنر باستانی مرجان.

آمریکایی ها آن را دوست دارند. بریتانیایی ها آنها را در پنجره های دیدنی هارودز در لندن تحسین می کنند. آلمانی ها و ژاپنی ها از رنسانس، موضوعات کتاب مقدس یا صحنه هایی از اساطیر یونان قدردانی می کنند.شواهدی از هنر حکاکی مرجان را می توان در موزه باستان شناسی ناپل با جام معروف Farnese یافت که تمثیلی از حاصلخیزی رود نیل و مدالیون های مرمر توسط Donatello را در حیاط کاخ مدیچی به تصویر می کشد. مدتی پیش، لاشه یک قایق مجهز به ماهیگیری مرجانی در سواحل پانتلریا پیدا شد که قدمت آن به قرن چهارم بازمی‌گردد. آگهی.استادان ماهر شهر توره با استفاده از فایل‌ها، برین‌ها و کمان‌ها می‌توانند شاهکارهای معتبری را نه تنها از مرجان، بلکه از مروارید، کارنلین و عاج تولید کنند. از گردنبند گرفته تا گوشواره، انگشتر، سنجاق و دستبند. حکاکی کامئو بر روی صدف ها منشا باستانی دارد. ۸۰ درصد تولیدات جهانی از شهری در پای وزوویوس تامین می‌شود که بخشی از آن به Marcianise منتقل می‌شود. کامئوها از پوسته‌های خاصی مانند Cassis Madascariensis که بیشتر به نام ساردونیکس شناخته می‌شود، به دست می‌آیند که دارای لایه‌ای دوتایی به رنگ قهوه‌ای قهوه‌ای در داخل، کاملاً سفید و در سطح فشرده است. در طول قرن ها مرجان نه تنها یک سنگ قیمتی بلکه یک دارو، یک طلسم، یک سکه نیز در نظر گرفته شده است. در هند از آن به عنوان ماده ای برای یک مخلوط تقویت کننده جنسی استفاده می شود: "Kusta" که با عسل، منتول، ادویه های مختلف و مرجان پودر شده تهیه می شود.در قرن هفدهم، ایتالیا از اهمیت قابل توجهی در تبدیل این مواد گرانبها متعلق به قلمرو حیوانات، به ویژه در آثار تزئینات ترکیبی برخوردار بود.چه کسی می توانست شک کند که شاخه ای که در ته دریا جمع آوری شده منشا حیوانی دارد؟ این هنری لاکاز-دوتیرز در سال 1864 بود که پس از سال‌ها اختلاف نظر، مرجان‌ها را در این دنیای اسرارآمیز قرار داد.او نهال گرانبها به دلیل زیبایی، افسانه های مرتبط با قدرتش، سختی برداشت آن، همیشه قیمت بالایی داشته است. رایج ترین مرجان قرمز است. رنگ صورتی یا سفید ارزشمندتر است. کیفیت خوب باید جمع و جور باشد. بدون سوراخ یا ترک. رنگ باید تا حد امکان یکنواخت باشد.معمولاً این زنان هستند که جواهرات مرجانی می پوشند. اما در برخی از کشورهای آفریقایی این مردان هستند که خودنمایی می کنند. پادشاه بنین در سال 1979 در زمان تاجگذاری خود کت و شلواری از 40 کیلو مرجان پوشید که 300 سال قبل در ناپل کار می کرد.آمریکایی‌ها صدف‌های مجسمه‌سازی شده را دوست دارند، مانند هر شی هنری ایتالیایی که تأثیر کلاسیک دارد. در مورد انگلیسی ها هم همینطور. با آلمانی‌ها و ژاپنی‌ها بحث شاید بیشتر واجد شرایط شود، آنها حس زیبایی کلاسیک ذاتی دارند. طلای سرخ، بازاری در حال گسترش به سمت کشورهای نوظهور مانند هند، چین، امارات متحده عربی.یک جواهر کار شده و صید شده از ته دریا می تواند بیش از پنجاه هزار یورو قیمت داشته باشد.تاریخچه صید و فرآوری مرجان به دوران ماقبل تاریخ باز می گردد. اولین سوابق مربوط به حدود سال 1400 است، زمانی که ماهیگیری توسط "ماهیگیران فروتن با جرات غول ها" انجام می شد، که در سال 1639، برای دفاع از خود در برابر دزدان دریایی، انجمن کمک های متقابل "Il Monte del marinaio" را تأسیس کردند. یکی از محققین اضافه می کند که چارلز سوم بوربن در سال 1739 انجمن را به قانون مرجانی تبدیل کرد.ابتکار ارزشمند Banca di Credito Popolare di Torre del Greco که نمایشگاه‌های دوسالانه را در Vie del Corallo ترتیب داده است. از مراکش تا پادشاهی صبا.