باشگاه مکالمه راگوزا در اواسط قرن نوزدهم به سبک نئوکلاسیک و به ابتکار برخی از اشراف راگوزا، از جمله وینچنزو آرستیا لاروکا، پاسکواله دی کواترو، بارون کارملو آرتزو دی تری فیلتی، کاوالیره جوزپه آرتزی و بارون فرانچسکو آرزوگاتا ساخته شد. هدف این بود که مکانی برای گذراندن اوقات فراغت، منزوی و دور از مردم عادی برای آنها فراهم شود.نمای باشگاه ظاهری آرام و ظریف به طول حدود 10 متر به سبک نئوکلاسیک دارد. در بالای سه ورودی، که توسط شش ستون کناری قرار گرفتهاند، میتوانید نقش برجستههایی را تحسین کنید که دو زن بالدار را نشان میدهد که چراغی را در تابلوی مرکزی به دست دارند، در حالی که در پانلهای جانبی دو ابوالهول بالدار با بدن شیر و صورت زنان وجود دارد. در بالای نما، بالای کتیبه «Circolo di Conversazione»، یک گروه مجسمهسازی وجود دارد که سپری را با عقاب راگوزا نشان میدهد که دو شیر در کنار آن دو شیر با چهرههای انسانی و فستونهای گلدار قرار دارند.در داخل، کلوپ از هفت اتاق قرن نوزدهمی تشکیل شده است، جایی که اثاثیه اولیه دوره، مانند پرده، مبل، آینه، لوستر و برخی مجسمه ها هنوز به خوبی حفظ شده است. این عناصر به راحتی شما را به حال و هوای آن دوره منتقل می کنند. اتاق مرکزی از اهمیت ویژهای برخوردار است که با چهار مبل بزرگ که آینههای بزرگ با قابهای قرن نوزدهمی و یک لوستر مسی بزرگ فرفورژه پوشانده شدهاند، مبله شده است. بر روی سقف، نقاشی مهمی از نقاش راگوزایی، تینو دل کامپو، وجود دارد که تمثیل سپیده دم را به تصویر میکشد، در حالی که در چهار گوشه آن چهرههای نیمهقدی از میکل آنژ، دانته، گالیله و بلینی وجود دارد. باشگاه همچنین دارای یک باغ گل داخلی است که برای لحظات آرامش استفاده می شود.Circolo di Conversazione بنای یادبودی نیست که به گذشته تعلق داشته باشد، اما همچنان مورد استفاده قرار می گیرد، هرچند به صورت خصوصی، و به لطف اجازه دوستانه اعضا، برای جلسات و کنفرانس ها برای عموم آزاد است.دوربین های بازرس مونتالبانو در اپیزود «بوی شب» وارد این ساختمان شیک شدند، اما برای عموم تلویزیون با نام «Circolo del Dott. Pasquano» شناخته می شود.