دریاچه سینگولی یکی از بزرگترین مخازن مصنوعی در مرکز ایتالیا است که توسط کنسرسیوم احیای ماکراتا برای اهداف ابیاری و نوشیدن ساخته شده است. سد کاسترکسیونی که یک اثر تحمیل کننده با گرانش سرریز است در سال 1987 افتتاح شد و طول تاج گذاری 280 متر و ارتفاع 67 متر است. منطقه اطراف دریاچه مکانی برای ملاقات بین جنگل های تپه ای است که به طور معمول در جنگل های اپینین (اورنو - استریتی) و عناصر گسترده چشم انداز کشاورزی و پوشش گیاهی مدیترانه ای تشکیل می شود که ماکی های مونتنرو (منطقه حفاظت شده گل فروشی) را تشکیل می دهد. در دومی به طور خاص, جنگل دارای ارزش طبیعت بالا داده شده توسط حضور قوی از بلوط هولم و دیگر اسکلروفیل همیشه سبز, که در اینجا خود را به حداکثر حد داخلی از محدوده خود فشار. این امر باعث شده است که مونترو به عنوان یک سایت مورد علاقه جامعه شناخته شود. در طول سال ها, دریاچه مصنوعی یک نقطه مرجع به طور فزاینده مهم برای مسیرهای مهاجر از بسیاری از پرندگان تبدیل شده است, به طوری که سزاوار عنوان "واحه استانی حفاظت فوینزیتی":
