فرهنگ تاجیکستان بیش از چند هزار سال را توسعه داده است. فرهنگ تاجیک را می توان به دو حوزه تقسیم, شهری و Kuhiston (کوهستانی). مراکز شهرستان های مدرن شامل شهر دوشنبه (پایتخت), Khudjand, Kulob, و Panjikent.امپراطوران فارسی زرتشتی را به عنوان یک دین دولتی به تصویب رساندند و در آسیای مرکزی نیز تمرین می کردند. در نهایت پس از فتوحات عرب کاهش یافته است. بزرگترین جشن در تاجیکستان از دوره پیش از اسلام آمده Navruz است, که به معنی & quot و;روز جدید & quot و;. این در ماه مارس 21 یا 22 برگزار می شود ، زمانی که کشت زمین شروع می شود. در طول نوروز ، بسیاری از خانواده ها از اقوام بازدید می کنند ، وسایل قدیمی را بیرون می آورند ، خانه را تمیز می کنند و بازی های میدان را بازی می کنند. غذاهای ویژه نیز خدمت کرده است. دیگر سنت های تاجیک قبل از اسلام مانند پریدن آتش, رقص دور آتش, و مبارزه با شیاطین با آتش, هنوز هم در مناطق دور افتاده تر رخ می دهد. به “دیوار بزرگ تاجیک نویسندگان" نمای از نویسندگان برون ساختمان اتحادیه در دوشنبه, صفحه اصلی به انجمن رمان نویسان شاعران نویسان و نویسندگان دیگر. دیوار بزرگ با نه سوله حاوی یازده مجسمه زندگی اندازه نویسندگان معروف تاجیک حک شده, ادای احترام به تاجیکستان&ترانزیت;بازدید کنندگان تاریخ فارسی و شوروی.
8 قرن “ آدم از شاعران,” Rudaki, به حق طول می کشد مرکز صحنه. او پدر ادبیات کلاسیک فارسی محسوب می شود ، هرچند متاسفانه تنها بخش کوچکی از کار او از آزمون زمان جان سالم به در برده است.
