دیوارهای کاپوچین ها

Mura delle Cappuccine، متعلق به "Miage de Zena" (دیوارهای جنوا)، از سال 1546 به سرپرستی معمار میلانی جووانی ماریا اولگیاتی ساخته شد. این سنگرهای جدید مورد نیاز بودند زیرا دیوارهای قدیمی قرن چهاردهمی قادر به مقاومت در برابر حمله ارتش دشمن مجهز به سلاح گرم نبودند. دیوارها نام خود را از صومعه بزرگی گرفته اند که راهبه های Capuchin Clarisse برای قرن ها در منطقه Carignano در آن زندگی می کردند، که مجبور شدند در سال 1880 برای ساخت بیمارستان Galliera آن را ترک کنند. برای سال‌ها، این منطقه متروکه بود تا اینکه شهرداری جنوا اخیراً بازسازی بزرگی را انجام داد، که امکان بازیابی زیبایی‌شناختی مسیر گشت‌زنی را که از دیواره‌های کاپوسین تا دیواره‌های پراتو امتداد می‌یابد، فراهم کرد. این منطقه با دو دیدگاه مجهز به فضاهای پیک نیک با نیمکت ها و میزهای سنگی، نیمکت هایی برای استراحت و منظره ای پانوراما از کوه های اطراف شهر که از دهانه نهر بیسانو دیده می شود، به تفرجگاهی دلپذیر تبدیل شده است. در حالی که بسیاری از جنوائی ها از بازسازی این منطقه با اشتیاق استقبال کرده اند، در مورد مکان مجسمه جورجیو پارودی، یکی از بنیانگذاران شرکت موتور سواری Moto Guzzi، که در یکی از تخت های گل در امتداد باغ قرار گرفته است، بحث و جدل وجود دارد. دیوارها. جورجیو پارودی علاوه بر کارآفرینی، خلبانی شجاع در جنگ جهانی اول نیز بود. با این حال، تصویر پارودی در مجسمه ساز اتوره گامبیولی، در لباس یک هوانورد فاشیست، جنجال هایی را برانگیخت زیرا ایتالیا برای بیست سال یک رژیم فاشیستی بود و بسیاری از مردم ترجیح می دهند آن دوره را فراموش کنند. با این حال، برخی استدلال می کنند که یادآوری بد و خوب تاریخ ما مهم است. همانطور که پریمو لوی گفت: "کسانی که گذشته خود را فراموش می کنند، محکوم به زنده کردن آن هستند."