ذخیره گاه طبیعی از سبینو ذغال سنگ نارس باتلاق & سارون;واقع در ساحل جنوبی دریاچه ایسو و دارای سابقه هزار ساله, دوستیابی به&ترانزیت;دوران برون یخبندان گذشته. &سیارون; یک محل است که&سیارون; برای قرن ها بی رویه باقی مانده, حداقل تا زمانی که & ترانزیت;مرد کشف نکرد & ایگریو; قادر به استفاده از ذغال سنگ نارس: این یک سپرده است که در زیر خاک غنی از اب تشکیل شده است, تحت پوشش چند سانتی متر از چمن و زمین; یک بار استخراج و سپس خشک, این یک عملکرد کالری بالاتر از چوب. بودن ارزان تر از زغال سنگ, ذغال سنگ نارس شروع می شود&گری; برای مقاصد متعدد مورد استفاده قرار گیرد: در کوره, در میلز, در کارخانه, برای گرم کردن خانه و حتی به قدرت قطار از قطار برشا-ایزو-ادولو تا جنگ جهانی اول. استفاده از سس & قبر; به طور کامل در اطراف دهه پنجاه, یک دوره که چشم انداز منطقه تبدیل شد&قبر;به طور کامل: در واقع امروز به نظر می رسد مانند یک گستره نی و اینه د برون اب با مخازن عمق&ژرمندبلس; مختلف, در برخی از که&سارون; اجازه به ماهی. زمین های ذغال سنگ نارس نیز یکی از مهمترین بهشت پرندگان اروپایی محسوب می شوند اما نه تنها این: تراس پانوراما که پس از اولین کیلومتر پیاده روی ملاقات می کنید و ایستگاه های متعدد غوطه ور در نی های ضخیم به بازدید کننده اجازه می دهد در حالی که به چشم انداز اطراف فکر می کنید استراحت کند.
