قطار توریستی باریکه سن کیتس - «آخرین راهآهن در هند غربی» - یادآور زمانی است که صنعت اصلی جزیره حاصلخیز کارائیب گردشگری نبود، بلکه شکر بود. در سال 1775، زمانی که بریتانیا مالک این جزیره بود، سنت کیتس دارای 200 ملک بود که «طلای سفید» را پرورش میداد. در اوایل قرن بیستم، یک راه آهن گرد جزیره ساخته شد تا عصا را به یک کارخانه مرکزی منتقل کند. هنگامی که صنعت کاهش یافت، این خط به عنوان راهی فوقالعاده برای بازدیدکنندگان برای دیدن سواحل موجسوخته، نخلهای متحرک، ارتفاعات زمرد - که تا ارتفاع 1156 متری کوه لیامویگا بالا میرود - و بقایای در حال فروپاشی مزارع قدیمی نیشکر بازگشایی شد. در حال حاضر، قطار تنها در امتداد ساحل اقیانوس اطلس سنت کیتس حرکت می کند و یک تور اتوبوس تکمیل کننده این مدار است. یک توقف در قلعه بریمستون هیل وجود دارد که توسط بریتانیایی ها برای محافظت از جزیره قندی ارزشمندشان ساخته شده است.
